درآمدی بر فلسفه تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران

تحقیق تبیین و نقد روش ‌شناختی فرآیند تحلیل مفهومی تربیت در پژوهش با عنوان «درآمدی بر فلسفه تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران» منتشر شد.

به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی، هدف از این تحقیق، تبیین و ارزیابی روش‌شناختی فرایند تحلیل مفهومی «تربیت» در پژوهش «درآمدی بر فلسفه تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران» (باقری، 1389) است. تبیین این فرایند به روش تحلیل پس‌رونده و ارزیابی آن نیز به شیوه نقد بیرونی و درونی انجام شده است. در این راستا ابتدا تحلیل مفهومی مورد استفاده برای تعریف تربیت در این پژوهش، به لحاظ روش‌شناختی تبیین شده که به شناسایی هفت مفروض انجامیده است. سپس این فرایند و مفروضات و نتایج آن، از وجوه متعددی و  با تکیه بر پنج ملاک مورد نقد و ارزیابی واقع  شده‌اند. اهم موارد نقد  عبارتند از: 

1 . بی‌توجهی به جنبه ابداعی فلسفه تربیت و وجه اعتباری مفهوم تربیت؛ 2. عدم استفاده از استدلال جدلی در پردازش مفهوم تربیت؛

 3. عدم اشاره به مبانی ناظر به بیان واقعیات و حقایق فطری زندگی انسان در تعریف تربیت؛ 4. ملاحظه نکردن نیازها و جنبه‌های اجتماعی زندگی انسان در تعریف تربیت؛ 5. ملتزم نبودن به ملاک‌های اعتباربخشی به مفاهیم تربیتی؛ 6. بی‌توجهی به بسیاری از مفاهیم تربیتی قابل درج در شبکه معنایی تربیت اسلامی؛ 7. در نظر نگرفتن جنبه‌های ثابت و متغیر برای مفهوم تربیت؛ و 8. فراگیرنبودن تعریف پیشنهادی تربیت نسبت به ابعاد مختلف تحول آدمی.

نویسندگان: علیرضا صادقزاده قمصری، سارا حنیفه زاده

فصلنامه تربیت اسلامی، دوره 16، شماره 2 - شماره پیاپی 36، تابستان 1400، ص.: 37-7

http://islamicedu.rihu.ac.ir

امتیازی داده نشده

ارسال نظر

Image CAPTCHA