جای خالی مهارت های تفکر وکارافرینی در نظام برنامه ریزی درسی

مهمترین چالش نظام های آموزش و پرورش  این است که دانش آموزان چه چیزی باید یاد بگیرند؟ بطورطبیعی در دوره های تحصیلی دانش مفاهیم و اصطلاحات تا حدی ضروری است اما برای زندگی واقعی علاوه بر توانایی خواندن و حساب کردن و.... کدام مهارت مورد نیاز است .فهم؛ خلق دانش، مدیریت دانش  .استدلال.ارزیایی ..تصمیم گیری .ریسگ پذیری .تحمل ابهام . مدیریت خود .بهره گیری فناوری  .مدیریت زمان . تحلیل .فضای کسب و کار .نقش آفرینی در تولید .تجارت .روحیه راه اندازی کسب وکارهای نوآورانه (,نه منتظر کار آماده )و..
سوال بعدی این است که این مهارتها تا پایان نهم که هویت یکیارچه فردی .اجتماعی و.....به ویژه هویت حرفه ای شکل می گیرد چگونه باید اموزش داده شود؟ و مورد سنجش قرار گیرد.رویکر د اساسی در این خصوص تلفیقی است .یعنی باید حجم  مفهومی کتب درسی  کم گردد تا امکان طراحی فرصت های یادگیری پروژه محوری مهیا شود و بچه ها در فرایند انجام پروژها  مهارت های فوق را تمرین کنند . در این حالت  سلطنت تدریس محتوا محور و ازمونهای حافظه محور 
تمام خواهد شد  .اگر اینگونه  می شد  دغدغه برگزاری آزمون های حافظه محور در شرایط فعلی بحران تلقی نمی شد و تولید پروژها به عنوان عملکرد بهترین روش ارزشیابی تلقی می شد.در این حالت دغدغه آموزش مجازی برای تمام کردن محتوای محفوظاتی هم کم می شد و .... از ظرفیت فضای مجازی برای هدایت پروژه ها استفاده می شد نه روخوانی کتابها .و یا  سخنرانی و...البته برنامه های اموزشی مربوط به کنکوردر تلویزیون از شکل عادی سنتی هم پایین تر امده و جهت گیری آن کاملا ضد تفکر است .بجای کمک به بچه ها برای بهره گیری از تفکر در فهم دروس و..انها را به سمت  جادوگری یادگیری هدایت می کند .حال چه باید کرد؟ مبنا را باید درست کرد تا بنا روی مبنای درست قرار گیرد .این رویکرد مسولیت سازما ن پژوهش وبرنامه ریزی اموزشی را بالا می برد که تصیمات انقلابی بگیرند .و رویکر د موقعیت محوری را پیاده کنند .تعداد کتابها کم .حجم محتوای کم وبخش فرایندی ان بیشتر و.. دهها اقدام دیگر و...به امید تحول بنیادین یعنی اجرای مفاد اسناد تحولی.

ارسال نظر

Image CAPTCHA