ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد

 

بسم الله الرحمن الرحیم؛

اقراء بسم ربک الذی خلق، خلق الانسان من علق، اقراء و ربک الاکرم، الذی علم بالقلم، علم الانسان ما لم یعلم، .....

آن شب، شب بیست و هفتم رجب بود. محمد(ص) غرق در اندیشه بود که ناگهان صدایی گیرا و گرم درغار پیچید که بخوان!  بخوان به نام پروردگارت که بیافرید، آدمی را از لخته خونی آفرید، بخوان که پروردگار تو ارجمندترین است، همان که نوشتن با قلم را آموخت و به انسان آنچه را که نمی دانست بیاموخت(علق) . . . آموختنی که چهره جهل، نادانی و تفاخر به مال و اولاد و عشیره و حتی قبور نیاکان را از چهره اعراب جاهلی بزودود و پیام آور صلح و دوستی و مساوات بین امت اسلام گردید. او که با ندای "ان اکرمکم عندالله اتقیکم" شاخصی برای همه اعصار و ازمنه ترسیم فرمود تا همگان بدانند که در  اسلام  رنگ، جنسیت، قبیله و عشیره، زبان و.... ملاک تفاخر و برتری نیست و تنها کسانی نزد خداوند منان عزیز ترند که از تقوای بیشتری برخوردارند.

(خواند زبان دلم ثنای محمد(ص

(ماند خرد خیره در لقای محمد(ص

دیده دل، جام جم به هیچ شمارد

(سرمه کند گر زخاک پای محمد(ص

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد ،

دل رمیده ما را انیس و مونس شد .

بعثت پیامبر اکرم بر رهروان راهش تهنیت باد .

 

ارسال نظر

Image CAPTCHA