استیضاح یا حل مشکل؟!!

دوباره استیضاح

در اصل هشتاد و نهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده است که نمایندگانه مجلس شورای اسلامی می توانند در مواردی که لازم می دانند هیأت وزیران یا هریک از وزراء را استیضاح کنند و وقتی قابل طرح در مجلس است که با امضای حداقل 10 نفر از نمایندگان به مجلس تقدیم شود.

نظام تعلیم و تربیت رسمی ما در این چهل سال چهارده وزیر و برای مدت کوتاهی نیز پنج سرپرست به خود دیده است که بطور میانگین می توان گفت آموزش و پرورش برای هر سه سال تحصیلی یک وزیر داشته است، وزرات خانه ای با مخاطبینی که کل جامعه را پوشش می دهد.

حال بیاییم موارد استیضاح وزرای آموزش و پرورش را بررسی کنیم و ببینیم چه سئوالاتی مطرح است؟ و اساساً مشکل کجاست؟

اگر متن استیضاح های متعدد وزرای پیشین آموزش و پرورش را مطالعه کنیم، در می یابیم که اکثر آنها بیش از ده بند کما بیش مشابه دارند مانند : عدم توجه به مسائل تربیتی و پرورشی و فرهنگی در سیاست های آموزش و پرورش و مدارس. مانند: عدم توجه به شعارها و برنامه های پیشنهادی در برنامه ارائه شده. مانند: عزل و نصب های سیاسی و...... در موردی هم عنوان شده بود : « دهها مورد چالش دیگر در سیاست های فعلی آموزش و پرورش». البته شاید این مورد آخر نشان از لایه های پنهانی دارد که بیشتر به ایما و اشاره می ماند. لایه های تاریکی که وزرای پیشین را به استیضاح کشاند، آموزش و پرورش با بیش از یک میلیون معلم و کارمند و بیش از 13 میلیون دانش آموز در بیش از 160 هزار آموزشگاه قطعا و همواره با مشکلات ومسائلی مواجه بوده و خواهد بود که باید به دور از تنش های سیاسی، در فضایی آرام مورد واکاوی و تحلیل عالمانه قرار گرفته و برای حل هر مشکل، نسخه ای تخصصی پیچید.

 بسیاری از این سئوالات که نمایندگان محترم مجلس پاسخش را از وزیر آموزش و پرورش مطالبه می کنند در مسئله استخدامی و رفاهی معلمان است، و یا در مسئله بی توجهی به مدارس روستایی و ... پس چگونه است که این مشکلات ومسائل و به قولی دهها چالش آموزش و پرورش حل نمی شود و از استیضاحی به استیضاح دیگر می رود؟ آیا اساسا پاسخ ها و راه حل ها را باید در جای دیگری جستجو کرد؟ آیا شخص وزیر مانع حل مشکلات و یا سدی در برابر حل آنها است؟

پرسش و پرسشگری سرآغاز توسعه و تحول است و کسی که سئوال دارد و سئوال می پرسد مسئله برایش مهم و البته پاسخ های متعددی هم در ذهن دارد و می خواهد با طرح آن بهبهترین حل مسئله برسد.

 اما اساساً بعد از استیضاح وزیر آموزش و پرورش، مشکلات و مسائل آموزش و پرورش حل می شوند؟ بطور مثال سهم آموزش و پرورش از بودجه کشور افزایش می یابد تا وزیر بعدی مدارس روستایی را تجیهز کند؟ تا حقوق معلمان را افزایش بدهد؟ تا مطالبات آنها پرداخت شود و آموزش و پرورش بدهکاری مالی نداشته باشد؟ و...

در زمان تنظیم بودجه برای افزایش بودجه آموزش و پرورش، برای افزایش حقوق معلمان، برای افزایش سرانه های آموزشی و فرهنگی و تربیت بدنی مدارس، برای بازسازی مدارس، برای تأمین مدارس، برای تجهیز مدارس، برای اجرای درست سیاست های آموزش و پرورش و برای دهها مشکل ریز و درشت آموزش و پرورش آیا دولت را مورد سئوال قرار دادیم که چرا، تو که می خواهی در برنامه ششم توسعه به ارتقاء سلامت اداری و اقتصادی برسی، به توسعه تربیت و بدنی و ورزش همگانی برسی تو که می خواهی سند تحول بنیادین را در آموزش و پرورش اجرا کنی و ... (اهداف برنامه ششم توسعه را ملاحظه کنید) چرا بودجه های لازم ، قوانین لازم و اساساً منابع آنرا تأمین نکرده ای؟ آیا قانونی می خواهی که بودجه را افزایش دهیم؟ آیا قانونی می خواهی تا ....

نمایندگان محترم مجلس؛ اکثر شما یا خود معلم هستید و یا همسرتان، یا فرزندی دارید که معلمش را می شناسید و دقیقا می دانید که مسائل و مشکلات آموزش و پرورش چگونه است؟ و قطعا می دانید؛ پایه و اساس توسعه در همه عرصه ها، در آموزش و پرورش توسعه یافته نهفته است.

حال که مسئله استیضاح وزیر آموزش و پرورش دوباره مطرح شده، بیائید آموزش و پرورش را استیضاح کنید نه شخصِ وزیر را. بیائید آموزش و پرورشی را استیضاح کنید که خود آنرا ساخته ایم. لطفا تاریخ آموزش و پرورش بعد از انقلاب را دوباره ملاحظه کنید ... زنده یاد شکوهی، شهید رجایی، شهید باهنر، زنده یاد پرورش، اکرمی، نجفی، مظفر، حاجی، فرشیدی، علی احمدی، حاجی بابایی، فانی و احمدی دانش آشتیانی وزرایی هستند که آمدند و رفتند. آیا مشکلی از نظام آموزشی حل شد؟ پس بیائید با ریشه یابی این دردِ مُزمن، یکبار برای همیشه آن را به سرانگشت تدبیر درمان کنید.

ارسال نظر

Image CAPTCHA