در حاشیه تغییر قطع کتابهای ابتدائی!

کتابهای فارسی دارای کلمات زیاد و برای دانش آموزان پیچیده است. دانش آموز به صورت چمدانی تصور شده است که باید فعلا جمع کند تا ببینیم کجا استفاده می شود هدف گذاری غلط و مبهم. اگر دانش آموز برای رشته های خاص هدف گذاری می شوند با توجه به شناخت زیر ساخت منابع و فرهنگ دینی و ملی کشور باید آموزه ها در همان راستا باشند صرف ورود کلمات در حافظه کوتاه مدت بدون در نظر گرفتن معنای لغوی یا اصطلاحی هیچ منفعتی ندارد و ضرر آن فقط ایجاد استرس، صرف زمان مفید مهارت ورزی و انس با خانواده و بازیهای کودکانه برای نوشتن کلمات و مشارکت عمیق خانواده های آنان در نوشتن تکالیف است و این یعنی ظلم به امانت خانواده در دست آموزش و پرورش. دیگر اینکه ریاضی از راه حل های مختص آموزشی معلمان استفاده می کند که نسل قبلی آنها یعنی خانواده با اینگونه راه حل های بیگانه اند و وجود جلسات آموزشی برای اولیا کار اضافه و بیهوده ای است. وقت اولیا را گرفته که در اموزش مجدد مدارس شرکت کنند که غالبا رغبتی برای این کار ندارند. لذا بهتر است راه حل های بدیع از طریق دانش اموز کشف شود و با راه حل های قدیمی مشارکت خانواده را در تثبیت آموزش داخل کلاس جلب کنید. در غیر این صورت دانش اموزان بازخورد خوبی در 1. ارتقای اموخته 2.جذب به مدرسه 3. مهم تر انگاری پرورش نسبت به اموزش ندارند بلکه کلاسهای خصوصی در قالب مافیای سوداگری تشویق و ترویج می کنیم. کتاب علوم نیز بدون توضیحات و تفصیل و با اشاره گذرا صرفا علوم طبیعی و صنعتی را کم اهمیت جلوه می دهد و اشتیاقی برای دانش اموزان جهت مهارت اموزی و اختصای اوقات فراغت به این علوم پایه را در انها ایجاد نمیکند به طور خلاصه محتوای حاضر در کتابها به گونه ای تدوین شده است که کما فی السابق چند سال دیگر و با فراغت از تحصیل چیزی از انها در خاطر دانش اموز قرار نمیگیرد و تازه دانش اموز احساس می کند که باید با سواد شود لذا به گرده اموزش عالی سوار می شود که این ظلم مضاعف است. لطفا فکری بکنید و از منتقدان دعوت نمایید. و نظرات بدیع خود را حاکم نفرمایید لطفا در محتوای کتاب های فارسی، علوم و ریاضی سه سال اول تجدید نظر شود.

ارسال نظر

Image CAPTCHA