ساختار آموزشی کشور برزیل

مقدمه:

در دهة گذشته آموزش و پرورش در کشورهای آمریکای لاتین تحت تأثیر بحرانهای اقتصادی قرار گرفته است . با وجود مشکلات مالی و اقتصادی، اصلاحات علمی و تئوری با راه حلیهای عملی و آزادیهای سیاسی که می توانست مشکلات اساسی آموزش و پرورش را در آمریکای لاتین حل کند، انجام نشده است .تحلیل اصلاحات آموزش و پرورش نشان می دهد که برای نو آوری و مناسب بودن اصلاحات باید تمام عوامل ( سیاسی، اجتماعی، مذهبی، تاریخی و اقتصاد ) و حمل ایجاد اصلاحات را در نظر گرفت .

سیاستهای آموزشی

طی دهة گذشته دولت برزیل سه سیاست ملی عمده را ارتقا داده است. اولین آن‌ها در 1993و 1994 سیستم آموزشی را به‌عنوان یک کل تحت پوشش قرار داد و تجهیز معلمان، مدارس، دبیرخانه‌های آموزش و سازمان‌های غیر دولتی را تا این که در رابطه با موضوعات آموزش  متعهد شوند. این هدف عمده‌ای بود تا این که اهداف آموزش برای همة طرح‌ها و درگیر ساختن عوامل مختلف درآماده سازی برنامه10ساله 1994منتشر گردد. در سال 1995 به‌زودی دولت مرکزی جدید تلاش به‌منظور بسیج اجتماعی کاملی به‌راه انداخت که تحت عنوان (Acorda – Brasil – Esta naltorada Escda  )‌یعنی : برزیل از خواب بیدار شود – وقت رفتن به مدرسه است ) نامیده شد. و از طریق انبوهی از رسانه‌ها حمایت گردید و در سراسر کشور انتشار یافت این تلاش منجر به‌یک برنامة دائمی برای بسیج جامعه به‌منظور توجه به موضوعات آموزشی گردید .دو سال بعد سومین تلاش تحت عنوان Toda crianca na Escda  ( یعنی هر کودکی در مدرسه ) نامیده‌شد که تمام رسانه‌ها.  ایالت‌ها و دبیرخانه‌های شهری آموزشی و بسیاری از سازمان‌های شهری‌ مختلفی را حول نیاز به مطمئن ساختن این که همة بچه‌های 14-7 ساله در مدرسه حضور دارند بسیج کرد.

چالشهای آموزشی

امروزه بیش‌تر مطالبات مردم و انتقاد از نمایندگی‌های دولتی برنامه‌های مراقبت روزانه و پیش دبستانی و آموزش مقدماتی متوسطه متمرکز شده است. بنابراین وقتی که این مطالبات برآورده شدند و مشکلات ویژه این سطوح آموزش حل شود EFA به اهداف خود نائل خواهد گشت. نرخ خالص دانش آموزان آموزش ابتدایی بسیار نزدیک به نرخ کشورهای توسعه یافته است.مشکل امروز برزیل بسیار بیش‌تر از آنکه ملی باشدناحیه‌‌‌‌ای و روستایی است. FUNDEF که منابع را برای آموزش ابتدایی بر اساس تعداد دانش آموزان در حال تحصیل توزیع‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کند خدمات را در نواحی نیازمندتر بویژه درنهادهای بلدی سریعاًگسترش داده است.کاهش اساسی درنرخ تجدیدی‌ها  و اخراجی‌ها  وجود داشته است.رشد سریع در تحصیل دختران در دهة 1990مشهود بوده است. وضعیت دولت فدرال یک مورد واقعی است. در حالی که درست است که اهداف دسترسی همگانی به مدرسه تا حد زیادی برآورده شده‌‌‌اند ولی اهداف تضمین برابری کیفیت و اثر بخشی درسیستم مدرسه هنوز برآورده نشده‌‌‌اند هم‌چنین غلبه براین چالش‌های بسیارپیچیده‌‌‌‌تر ومشکل‌‌‌‌تر است ومستلزم ارزیابی مجدد استراتژی‌ها وشکل دادن به برنامه‌های جدیدی است که قادر باشند فرهنگ مدرسه و ساختار اداری سیستم را تغییر دهند.موفقیت‌های اساسی در عرصة آموزش ابتدایی در نواحی کمتر توسعه یافته بوجود آمده است.عدم تعادل نسبی نواحی هنوز یک مشکل است.حیاتی است که همکاری بین دولت فدرال، ایالات و نهادهای شهری و NGO‌ها بهبود پیدا کند. بهر حال خط مشی آموزشی هنوز از غیاب یک طرح ثابت ملی برای بهبود این همکاری و توسعة پوشش به آن گروه رنج‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌برد دردهة آینده باید به آموزش بزرگسالان و میانسالان اولویت داده شود.توسعه کتابخانه‌های مدارس و گسترش برنامه هایی که خواندن را بهبود‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌بخشند – برای بخشی از دانش آموزان و معلمان – نیز باید تشویق شود. آموزش در کلاس به تنهایی برای ماهر شدن در زبان نوشتنی کافی نیست. به کتابخانه‌های علمی که هنوز در بیش‌تر مدارس موجود نیستند نیز باید توجه مشابهی مبذول گردد.تقاضای روز افزونی درجهت آموزش بومی و غلبه بر نابرابری‌های قومی بخصوص درخصوص برزیلیهای– آفریقایی وجود دارد.هر تحلیلی از وضعیت برزیل اثبات‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کند که دولت فدرال بطور کلی دید مثبتی نسبت به سیستم آموزشی داشته و اعمالشان را با حمایت از ایجاد شرکت‌ها  بعنوان یک استراتژی غیر اجتناب برای اثر بخش‌‌‌‌تر کردن بیش‌تر خط و مشی‌های مورد استفاده به جهت صحیحی هدایت کرده است.

ساختار آموزشی

نظام آموزشی برزیل شامل موسسات دولتی ( فدرال، ایالت وشهری ) وموسسات خصوصی که از پیش دبستانی، دبستان ( مقطع اول ) ومتوسطه ( مقطع دوم ) تا مقاطع دانشگاه وکارشناسی ارشد ودکتری تقسیم بندی می شود .آموزش برای سنین 7 تا 14سال اجباری می باشد، آموزش ملی در تمامی مقاطع آزاد است . مدارس غیر انتفاعی واجد شرایط دریافت کمک مالی دولتی می باشند .

مجلس سال 1988 برزیل، 25 % از درآمدهای مالیالت خارجی وایالتی را به آموزش وپرورش اختصاص داد.پیشرفتهای چشمگیری در ساختار آموزشی برزیل در 25 سال گذشته صورت گرفته است . در سال 1964، 10 میلیون دانش آموز ودانش جو در تمامی مقاطع تحصیلی حضور داشتند .درسال 1990این رقم به 6/37 میلیون دانش آموز ودانشجو بالغ گردید که از این تعداد 9/3 میلیون در مقطع پیش دبستان، 2/28 میلیون در مقطع دبستان، 8/3 میلیون در مقطع متوسطه و7/1 میلیون در دانشگاه به کس آموزش ودانش مشغول بوده اند .

با وجود این پیشرفت، کمتر از 40% از جنعیت سنی دبیرستان در مدرسه ثبت نام کرده اند  .نظام آموزشی برزیل به شرح ذیل به صورت خلاصه ارائه گردیده است:

آموزش پایه

سن آغاز دوره : 7 سالگی

سن اتمام دوره :14 سالگی

آموزش ابتدایی

طول دوره : 8 سال

بین سطوح سنی 7 سال تا 14سال

مدرک اعطایی : CERTIEICADO DE CONCLUSAO DE PRIMEIRO GRAU آموزش متوسطه

طول دوره : 3 سال

بین سطوح سنی 15 سال تا 17 سال

مدرک اعطایی : DIPLOMA DE SEGUNDO GRAU

آموزش فنی

نوع مدرسه : مدرسه فنی متوسطه (هنرستان(

طول دوره : 4 سال

بین سطوح سنی 15 سال تا 18 سال

مدرک اعطایی : DIPLOMA DE TECNICO DE NIVEL MEDIO

آموزش پیش دبستانی

ساختار آموزشی

آموزش پیش دبستانی مدت زمان 2 سال طی سنین6-4 سالگی به کودکان ارائه می گردد. برنامه های آموزشی از طریق سازمان یا نهادی که اداره و  مدیریت مؤسسه را به عهده دارد  تعیین می گردد .

اهداف آموزشی

تعلیم و تربیت کودکانیکه دارای ناتوانائیهای ذهنی و جسمی یا مشکلات رفتاری بوده و یا نابغه و تیزهوش می باشند و فراهم نمودن امکان پیشرفت در اصول کلی راهبردهای فعالیتهای آموزشی که موجب استقلال فردی و اتحاد اجتماعی می گردد . مؤسسات مربوطه در راستای خدمات آموزشی و تربیت نیروی بازار کار بویژه معاونت فنی تربیت منابع انسانی فعالیت دارند .

فراهم نمودن شرایط مناسب جهت ترقی جسمی، عاطفی، درک ذهنی و اجتماعی کودک

. افزایش دانش و تجربه و علاقمند نمودن به تحول ماهیت در زندگی پویا

. اطمینان دادن به تاثیرگذاربودن روابط و عملکرد کودک در همبستگی، آزادی، تعاون و احترام در جامعه

آموزش همگانی

استراتژیهای کلی

برنامة‌ آموزشی ملی که توسط دولت مرکزی به پارلمان ملی ارجاع داده شده بود پس از یکسری مذاکرات جامعه با ابالت و شهرها، ‌یک ابزار استراتژیک یا پایه‌ای را برای رسیدن به اهداف مد نظر قرار گرفته در آموزش برای همة طرح‌ها ایجاد کرد. در مرحلة ….. آن می‌تواند به‌عنوان یک قانون اجرا شود و همة‌آژانسهای دولتی مختلف در نشر یک مساعی با سازمان‌های اجتماعی مجبور خواهند بود تا با اهداف بیان شده در آن  موافقت کنند.

دومین ابزار استراتژیک مهم برای به‌کارگیری سیاست آموزش ملی برای همه (EFA)  تقویت کردن و بهبود سیستم ارزیابی ملی در همة‌سطوح آموزشی است. این ابزار محکم گردیده بود از طریق یک آژانس دولتی ویژه – (‌با نام مؤسسة ملی مطالعات و تحقیقات آموزش (INEP) ) که از طریق سرشماری مدارس داده‌های عینی و قابل اتکائی را در بارة دسترسی داشتن به مدارس و نرخ فقط افراد در گروه سنی و سطوح آموزشی، نرخ‌های قبولی، تجدیدی و افت تحصیلی، نرخ تعلیم و آموزش در سطوح مختلف، کیفیت معلمین و زیربنای در دسترس مدارس و سایر موارد را بدست آورده بود. به‌علاوه راهنمایهای همة مذاکرات توسط دولت مرکزی با ایالات و شهرها انجام می‌شد. این داده‌ها و اطلاعات به‌عنوان مبنایی برای اختصاص منابع مرکزی ارائه شد.

(INEP  )مؤسسة ملی مطالعات و تحقیقات آموزشی هم‌چنین آزمونهای عملکرد آموزشی اولیه را از طریق سیستم اسامی ارزیابی آموزش ملی (SAEB) به‌کار گرفت و شروع به ارزیابی عملکرد دانش‌آموزان جدید دورة متوسطه از طریق آزمون ملی آموزش دبیرستان (ENEM) کرد.نتایج این ارزیابیها به‌طور گسترده‌ای در مجلة press منتشر شد. و این حقیقتی است که قویا به افزایش بسیج ملی حول موضوعات مربوط به آموزش کمک کرده است.این سیستم قابل تقدیر است و اکنون این امکان وجود دارد که پیشرفت را از ابتدای اقدام در این حوزه‌ها و به‌طور مختصر و مفیدتری مشکلات موجود را شناسایی و کنترل نماید. این‌ها اطلاعاتی است که تعریف اولویت‌های اقدام و به‌طور خاص اقدامات دولت مرکزی برای کاهش نابرابری‌های ناحیه‌ای را معین می‌سازند. از مجموع این موارد، دولت مرکزی می‌تواند برنامه‌های کمکی خاصی را در پر کردن شکاف در این سیستم طراحی کند. سومین استراتژی سازماندهی مجدد سیستم پشتیبان آموزشی است که در بخش مربوط به امور سرمایه‌گذاری توصیف خواهدشد.از طریق این سه استراتژی معرض شده، اقدامات دولت مرکزی با توجه به استراتژی آموزش برای همه (EFA) از طریق برنامه‌های مستمر، طرح‌های ویژه و تلاش‌های ملی انجام گرفت. به‌علاوه، دولت یک دفورم و اصلاحات جامعی را در برنامه‌های تحصیلی در همه سطوح آموزشی ترویج کرده‌بود. که شامل برنامه‌های تحصیلی پذیرفته‌‌شده در رابطه با دوره‌های آموزش معلمین در پنج سال گذشته‌بود. هدف عمدة این اقدام انطباق نحوة تدریس با نیازهای آموزشی جامعه از طریق بهبود کیفیت و اثربخشی آن است.استراتژی دولت برزیل بر شناسایی پیچیدگی مشکلاتی متکی است که‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌بایست به منظور نیل به اهداف ارائه آموزش پایه‌‌‌‌ با کیفیت مناسب به جمعیت بر آن‌ها غلبه کرد. نقطة شروع این است که کامل کردن پروژه‌های چند گانه و اعمالی که در جهت مشکلات مختلف برنامه ریزی شده‌‌‌اند خود یک معیار مؤثر خواهد بود.بنابراین این استراتژی بر بکار گیری برنامه‌ها  و بنا کردن شراکت‌ها  تمرکز دارد. اثر بخشی آن‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌تواند با موفقیت این برنامه‌ها  در نیل به اهداف EFA اندازه گیری شود. موفقیتهایی که از همکاری با دولت ها.  نهادهای  وابسته به شهرداری ها و NGO‌ها  ناشی‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شوند، که یک میزان معقول هماهنگی در میان فعالان و منافع مختلفی که در دست اندرکار هستند را بوجود‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌آورند.

اولویت ها، برنامه‌های عملی و سیستم مدیریتی

به علت طبیعت عدم تمرکز سیستم آموزشی برزیل و استقلال قابل توجه ایالات و شهر‌ها  وجود نداشت با این وجود دولت مرکزی مسئول هماهنگی سیاست‌های آموزشی در سطح مرکزی ‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد و در یک نقش دستوری(مشاوره‌‌‌‌ای ) برای دبیرخانه‌های شهر‌ها  و ایالات عمل کند، و هم چنین سیستم جامعی از محرک‌ها را در قالب و جوه مالی و طرح‌های ویژه به‌کار بگیرد. با توجه فرآیند‌های قانونی یک ابزار مهم برای هماهنگی و تصمیم گیری را واضح‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کند.قانون ملی، پارامترها، وظیفه هرسطح ازمشارکت‌های دولتی را معین‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کند.دراین سیستم پیچیده تصمیم‌گیری طرح آموزش برای همه به‌عنوان پیکرة ساختار نیافته بود و اهدافش درون سیاست آموزشی به‌عنوان یک کل در نظر گرفته شده بود.اهداف  طرح آموزشی برای همه که یک برنامه کلی آموزشی 10 ساله  (2003 ـ 1993) دنبال‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شود، سه ابزار مهم و جدید را شامل شده بودند. اصلاحات قانونی شمارة 14 در 1996. قانون چارچوب و رهنمودهای آموزش  ملی در همان سال و در نهایت طرح آموزش ملی کنگرة ملی ارجاع داده شده بود و هنوز تحت بررسی‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد. این قانون نقش دولت مرکزی را در رابطه با ایجاد اهداف آموزش برای همه را سازماندهی و قوت بخشید. قانون چار چوب و رهنمود‌های آموزشی را اهداف آموزش برای همه را تنظیم کرده و مسئولیت‌های شهر‌ها  و ایالات را تعریف کرده است. اصلاحیه قانونی شمارة 14 وجوه ملی را برای بهبود آموزش ابتدای و هم‌چنین برای ارتقاء ارزش شغل تدریس  ( Funded)مقرر کرده است. به‌همین منظور کل سیستم مالی آموزش ابتدایی را سازماندهی مجدد کرده و منابع بیش‌تری را برای آموزش و تخصیص داده است. به‌عبارت دیگر برنامه آموزش ملی، اهداف دقیقی برای دستیابی در ده سال آینده را بیان‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کند. این برنامه که نتیجه تعهدات تقبل شده وزارت آموزش و دبیر خانه‌های آموزش شهر‌ها  و ایالات بود به‌طور گسترده‌‌‌‌ای در جوامع شهری مورد بحث و بررسی قرار گرفت. بنابر این به‌این نسخه تجدید نظر شدة برنامه ده سالة قبل بودو در حال حاضر مرجع اصلی برای طرح آموزش برای همه در دهة آینده مقرر شد. به‌علاوه در  این هدفگذاری برنامه آموزش ملی اولویت‌های سیاست آموزشی کشور را معین کرد. قبل از اینکه این برنامه در دسترس باشد اهداف آموزش برای همه در آموزش دهه ساله برای کل برنامه عمومی بودند. و کمک کرد تا دسترسی زودتر به کودکستان و آموزش ابتدایی افزایش یابد. متدهای تدریس جدید و ارزش قائل شدن برای شغل تدریس در تعهدات جدید کنفرانس دهی را معرفی کرد و به‌عنوان یک نتیجه از کنفرانس‌های گروهی نهم آموزش برای همه ریشه کنی بی‌سوادی به‌عنوان یک هدف کمی مشخص شد.بر این اساس تعداد بی‌سوادان تا سال 200 باید تا 50 در صد کاهش یابد. رهنمود‌های بکار گرفته شده در عمان.اسلام آباد اکنون در سیاست آموزش دولتی برزیل در نظر گرفته شده است. مخصوصاً آنهایی که در ارتباط با ارتقاء موقعیت، حقوق و انگیزش معلمان بود. به‌عبارت دیگر، توصیه‌های ارائه شده در پنجمین کنفرانس بین المللی آموزش بزرگسالان  ( هامبورگ 1997  ) یک توجه اساسی در برنامه آموزش ملی بوجود آورد. از همه اهداف تعیین شده در کنفرانس نهم آموزش برای همه به‌جز آن‌هایی که مرتبط با آموزش زنان و دختران بودند بقیه توسط دولت برزیل اتخاذ نشده است. نرخ‌های آموزشی، نرخ‌های موفقیت و متوسط تعداد سال‌های مدرسه در  جامعه زنان بیش‌تر از جامعه مردان هستند.اگر این روند ادامه یابد باید ملاحظات جنسیتی برعکس شوند.برنامة جدید آموزش ملی، اولویت‌های آموزشی در نظم خاصی را در نظر گرفته است اولین اولویت اطمینان از دسترسی بچه‌های گروهای سنی 14 ـ7سال به مدارس و باقی ماندن آن‌ها در مدارس ما باشد.

●تلاش برای این که مطمئن شوند که همه بچه‌ها، هشت کلاس آموزش ابتدایی را به‌پایان رساندند و به‌منظور این‌که برای آن‌ها فراهم شود حداقل آموزش برای به‌دست آوردن حقوق شهروندی و تعهدات آن‌ها.  لذت بردن از فرهنگ بومی جامعة مدرن و برآورده کردن نیازهای شغلی.

●تنظیم فرایند‌های آموزشی با نیازهای جامعة دانش آموزان

●ارتقاء دوره‌های آموزشی مستمر و پایة معلمین بر طبق تقاضای تدریس.

دومین اولویت تمایل برای پرداختن به دیون اجتماعی و اطمینان بخشیدن به آموزش ابتدایی به همة افرادی که امکان دسترسی به آموزش را در سن مقتضی نداشته‌‌‌اند و یا نتوانسته‌‌‌اند آنرا به دلیل یا دلایلی به اتمام برسانند. این هدف مشارکت‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌دهد و توسعه‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌دهد شرایط قانونی را که بی‌سوادی را ریشه کن‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کند.

دراین زمینه، سواد آموزی مورد توجه قرار‌‌‌‌‌‌‌‌می‌‌گیرد درمعنی وسیع کلمه یعنی این که مهارت دراستفاده ازابزارهای اساسی، فرهنگی‌های محلی و بومی ودانش ابتدایی عملیات ریاضی، تکامل تاریخی جامعة بشری، جهان فیزیکی و سناریو‌های سیاسی قانون اساسی جامعه برزیل. این هم چنین شامل شکل گیری پاسخگویی و مسئولیت پذیری شهروندان و آگاهی از حقوقشان‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد. این اولویت با موضوع آموزش بزرگسالان و جوانان مرتبط است که توجهی خاص را در مورد برنامة آموزش ملی ارائه‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌نماید.سومین اولویت افزایش دسترسی به آموزش در سطوح آموزشی قبل و بعد ازآموزش نوعاً آموزش کودکستان. دبیرستان و آموزش درسطوح بالاتر‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد.

در دسترس عموم قرار دادن این سطوح آموزشی گفته شده در بالا، به عنوان یک برنامه عینی نیست و‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌توان در طی 10 سال به آن رسید. اما با این حال این برنامه متفکرانه هدفش توسعة آموزش اجباری برای تحت پوشش قرار دادن بچه‌ه‌‌ای 6 ساله (یعنی پیش از دبستان یا در مدارس ابتدایی) و توسعة تدریجی دسترسی به آموزش دبیرستانها برای همه نوجوانانی که سطوح آموزشی قبل را به اتمام رسانده باشند. برای سطوح باقی مانده، اهداف واقعی در نظر گرفته شد. برای توسعة دسترسی به آموزش از طریق تعریف یک گروه سنی برای تحت پوشش قرار دادن آن‌ها.زیرا این به‌عنوان یک ابزار غیر قابل انکار، برای مدیریت سیستم آموزشی، توسعه بهبود تولید اطلاعات و سیستم ارزیابی در همة سطوح و در همة برنامه‌ها  هم اکنون به‌عنوان یک اولویت در نظر گرفته شده است. این تلاش‌ها که طی5سال گذشته افزایش یافته است، کشور قادر ساخت تا به‌طور قابل ملاحظه‌‌‌‌ای در این زمینه پیشرفت نماید.این اولویت‌ها  که برای سطوح مختلف آموزشی تدوین شده‌‌‌اند به‌اهدافی که نه تنها اهداف قابل دسترسی را بلکه هم چنین شرایط لازم برای رسیدن به آن‌ها را نیز در نظر گرفته اند. شکسته شده‌اند.

به‌علاوه اهداف مرتبط با سطوح مختلف تدریس و باید اهداف تعریف شوند برای سیستم به‌عنوان یک کل یا برای نیازهای خاص بخش‌های مختلف جامعه از قبیل آموزش معلمان که اساسی است برای اطمینان از کیفیت تدریس درتمام سطوح به‌توسعه واستفادة کامل از تکنولوژی‌های آموزشی جدید برای رسیدن به نیازهای کلاس‌های عمومی (درجایی که معلم واقعاً حضوردارد ) از طریق ارائه منابع آموزشی اثر بخش و برای مردمی شدن دسترسی  به آموزش رسمی و غیر رسمی از طریق مکانیزهای آموزش از راه دور، آموزش بومی و آموزش‌های خاص. این امرقادر‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌سازد دانش آموزانی را که درسیستم در حاشیه قرار داشتند را تا به فرآیند‌های آموزشی دسترسی پیدا کنند. این برنامه هم چنین  شامل اهدافی برای مدیریت و سرمایه گذاری در مورد این سیستم است که به‌عنوان یک ابزار غیر قابل انکار برای این منظور در نظر گرفته‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شود. برای شکل دادن به این  اقدامات چار چوبی برای رسیدن به نیازهای اساسی آموزش ایجاد شده است اهداف ایجاد شده برای 10سال آینده در زیر ارائه شده است.

اهداف کمی

. حصول اطمینان از دسترسی کلیه کودکان 14 ـ 7 ساله به آموزش ابتدایی

. افزایش تعداد دانش آموزانی که حداقل 70 در صد از 8 کلاس آموزش ابتدایی را گذارنده اند.

. اصلاح جریان مدارس تا آنجایی که میانگین زمان تکمیل آموزش ابتدایی در 9 سال کاهش یابد

. افزایش دوره‌‌‌‌ای آموزش ابتدایی اجباری برای آموزش تا 9 سال برای کلیه کودکان رده سنی 6 سال

. توسعة مهدهای کودک حداقل 5 درصد در یکسال تا آنجایی که حداقل کلیه کودکان0-3 ساله در پایان این دهه تحت پوشش قرار دهد.

. افزایش نرخ ثبت نام در دبیرستان‌ها  تا انجایی که حداقل 80درصد از دانش اموزانی که دوران ابتدایی را تمام‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کنند را تحت پوشش قرار دهند.

. مورد سنجش قرار دادن برای اطمینان از این که دانش آموزان مدارس ابتدایی حداقل 20ساعت در هفته در کلاس درس حضور داشته باشند.

. عمومی سازی آموزش دو زبان در چهار کلاس مقدمات آموزش ابتدایی برا ی جمعیتهای محلی

. فراهم سازی امکان دسترسی دانش آموزان با نیازهای ویژه برای ورود به مراکز آموزش پیش دبستانی و آموزش ابتدایی طی یک مدت 10 ساله.

آموزش ابتدایی

ساختار آموزشی

آموزش ابتدایی در مدت زمان 8سال طی سنین14-7سال ارائه می گردد. 70% از معلمان در مناطق شهری و4/20%  از معلمان در مناطق روستایی فعالیت می نمایند.

برنامه های آموزشی

. ارتباطات و بیان ( پرتغالی )

. تعلیمات اجتماعی ( تاریخ و جغرافی)

. علوم ( ریاضیات، علوم فیزیکی و بیولوژیکی )

. تربیت بدنی

. آموزش هنر

. بهداشت و آمادگی برای کار

مواد درسی جدید (زندگی اجتماعی و اخلاق ) نیزخود بردروس اخلاق، آموزش جنسی، محیط، بهداشت، اقتصاد و چند نژادی  مشتمل می گردد.مدت زمان کلاس ارائه دروس در هفته بر200 روز کاری بجز مواقع امتحان (حداقل 800 ساعت کلاس در سال) مشتمل می گردد.

ارتقاء تحصیلی

با توجه به سن عملکرد دانش آموز، درپایة هفتم علیرغم یک یا دو درس ناتمام اجازة ورود به پایه هشتم صادر می گردد .

ارزیابی  تحصیلی

با بهره گیری از بررسی های انجام یافته توسط نظام ملی ارزیابی آموزش پایه (SAEB)میزان کسب فنون خواندن و تعبیر مطالب، حل مسأله و بکارگیری مفاهیم ریاضی درمقطع ابتدایی مشخص میگردد. جنبه های فرهنگی، روانشناختی، اقتصاد اجتماعی و شیوه های صحیح ارزشیابی نیز در این سیستم مشخص می گردند .

افت تحصیلی

طبق آمار سال1992، نرخ افت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی بر 33% تکرار پایه و5 % ترک تحصیل مشتمل می گردد.

آموزش متوسطه

ساختار آموزشی

آموزش متوسطه شامل سال تحصیلی 9 تا 11 با امکان تداوم یک سال بیشتر می باشد . اغلب یک امتحان انتخابی داخلی برای ورود به این چرخه وجود دارد . همچنین دانش آموزان یک دوره3 تا 5 سال را در رشته های فنی حرفه ای وفنی می گذرانندکه به کسب مدارک CERTIFICADO DE AUXILIAR TECNICO )کمک تکنسین) یا DIPLOMA DE TECNICO DE NIVEL MEDIO )تکنسین) منتهی می گردد.

اهداف آموزشی

اصلی ترین هدف برگزاری دوره های آموزش متوسطه،  ارائة آموزش لازم جهت پیشبرد ظرفیت و محتوای علمی فرد، آمادگی برای کار و زندگی اجتماعی آگاهانه، ضمن اینکه آموزشهای فنی – حرفه ای فرصتی برای تجدید معلومات و تحصیلات بالاتر برای افراد شاغل در بخش بازرگانی پدید می آورد .

جهت گیری آموزشی

در مقطع ابتدایی برنامة تحصیلی متناسب با نیازهای این عده و حول محور مشترک ملی برنامه ریزی شده است که در مؤسسه دولتی و خصوصی اجرا می شود . در سطح یش دبستان 19 واحد آماده ارائه خدمات در فدرال می باشند . دو مؤسسه در سطح ملی برای نابینایان و دارای اختلالات شنوایی خدمات و تربیت نیرو برای بازار کار را عهده دار می باشند . دبیرخانه های آموزشی کشوری در این امر، مؤسسات را یاری        می دهند . امتحانات ورودی دانشگاه متناسب با این افراد نیز در اختیار آنان می باشد . برای کودکان تیزهوش در مقطع ابتدای مدرسة خاصی وجود ندارد  بلکه اتاقهای منابع فوق برنامه جهت تقویت و غنی نمودن برنامة آنان در نظر گرفته شده است . دوره های کارآموزی بازرگانی و صنعتی و کارگاههای پیش – حرفه ای و دوره های تکمیلی دانشگاهی، ورزشی و فعالیتهای اجتماعی در سطح کشور قابل دستیابی برای معلولین  می باشند .

برنامه های آموزشی

. ادبیات پرتغالی و برزیلی

. تعلیمات اجتماعی ( تاریخ و جغرافی)

. علوم ( فیزیک، شیمی، زیست شناسی(

. زبان خارجی

. هنر

. بهداشت

. تربیت بدنی

انواع مدارس

1-دبیرستان : با گواهی پایان دورة متوسطه

2-هنرستان با مدرک دیپلم :    1- حرفه ای     2-فنی

. پایه یک = 2900 ساعت با حداقل 1200 ساعت آموزش حرفه ای همراه با فنون عملی

. پایه دو =  2900 ساعت با حداقل 1200 ساعت آموزش حرفه ای همراه با فنون عملی- تخصصی

پایه سه =   2200 ساعت با حداقل 900 ساعت آموزش حرفه ای ( کمک تکنسین )

ارزیابی تحصیلی سیستم نمره دهی

بالاترین نمره  : 10

نمره قبولی  : 5

نمره  مردودی : 0

دستاوردهای آموزشی

. افزایش نرخ ثبت نامی دانش آموزان با نیازهای ویژه بین سال‌های 98-1988

. افزایش تعداد مراکز آموزش استثنایی منطقه‌‌‌‌ای در سال 1998 با برخورداری از11هزاردانش آموز

. افزایش نرخ3/45درصدی ثبت نام دانش آموزان در مراکز استثنایی طی سال 1998

. افزایش دسترسی کودکان معلول به امکانات آموزشی افزایش سرمایه‌گذاری برروی کودکان با استعداد ونابغه

از جمله مهمترین دستاوردهای آموزش متوسطه می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

. پدیده اصلی مشاهده شده در پیشرفت سریع سیستم آموزش متوسطه برزیل طی دهه 1990

. افزایش نرخ ثبت نام به 2 برابر از 5/3 به 9/6 میلیون دانش آموز طی سالهای1990-1998

. افزایش تقاضا برای بازگشایی سیستم آموزش متوسطه ودوره‌های حرفه‌‌‌‌ای

. ارائه خدمات به 85 درصد از جمعیت بین 17-15سال درسیستم آموزشی

. کاهش مشارکت شبکه خصوصی در ثبت نام از دانش آموزان در این سطح آموزشی از 5/46 درصد در سال 1980 به 6/17درصددرسال1998 

. حرفه ای تر شدن آموزش متوسطه از دهه 1980

. تشکیل دوره‌های تکنیکی بعد از متوسطه

آموزش معلمان

تعداد دانشجویان دوره های آموزش معلمان بر 790200 نفر جهت تدریس ابتدایی و تعداد معلمان شاغل بر 1861400  نفر(8/72 % در بخش دولتی و 2/27 % در بخش خصوصی) بالغ می گردد.

اهداف کلی

. برنامه‌های مسیر شغلی و حقوقی و دستمزد برای همه معلمان در کل سطوح آموزش اساسی را تکمیل کند.

. معلمانی که حداقل شرایطی که بر طبق قانون مورد نیاز است را نداشته باشند، استخدام نکند.

. دوره‌های آموزشی برای معلمانی که چهار کلاس اول هستند و آموزشهای بالاتر برای آن‌ها که از کلاس پنجم به‌‌‌بعد تدریس‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کنند را برگزار کند.

· اطمینان از این که در طول دورة پنج ساله، حداقل 50درصد  مدیران مدارس مدارک دانشگاهی کسب‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کنند و در مدیریت مدرسه متخصص‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شوند.

آموزش معلمین ابتدایی

معلمین مدارس ابتدایی برای سال تحصیلی 1 تا 4 در موسسات آموزش سطح متوسطه آموزش می بینند .

آموزش معلمین متوسطه

آموزش معلمین مدرسه متوسطه در دانشکده های فلسفه، آموزش وپرورش یا انسان شناسی وفلسفه صورت می پذیرد . این معلمین د دانشگاه یا موسسات خصوصی که مختص آموزش معلمین مدرسه متوسطه      می باشند شرکت نمایند . مدرک اعطایی در پایان دوره به دانشجویان Licenciatura می باشد .

آموزش اساتید دانشگاهی

معلمین آموزش دانشگاهی در سطوح   Mestrado  و Doutoradoآموزش را می‌گیرند . مدارک مورد نیاز مطابق با مقوله معلم آموزش دانشگاهی متفاوت است و استاد یاران نیاز به اولین مدرک سطح عالی دارند .

استادیاران بایددارای مدارکMestrado یا Doutorado،  Litulares میباشند.مدرک Doutorado

شرط لازم برای کار در سطح کارشناسی ارشد ودوره دکتری در نظر گرفته می شود .

مدارک مورد نیاز جهت تدریس در سطوح مختلف آموزشی

· پیش دبستانی : دیپلم رشته تربیت معلم از دبیرستان

· سطح اول : دیپلم رشتة تربیت معلم از دبیرستان ( پایه های اول تا چهارم ) لیسانس همراه با گواهی تدریس کوتاه مدت برای ( پایه های اول تا هشتم)

· سطح دوم و سطح سوم : لیسانس دبیری در موضوع مورد تدریس

مواد آموزشی

· دارندگان لیسانس رشته مربوطه : آموزش تکمیلی روش تدریس شامل روانشناسی آموزش، تعلیم و تمرین تدریس

· دارندگان دیپلم فنی دبیرستان : دوره های تکمیلی مربوطه بعلاوة روشهای تدریس فوق الذکر

ارتقاء شغلی

معلمان دارای دیپلم هنرستانی با گذراندن حداقل 300 ساعت دورة آموزشی می توانند در تمام پایه های ابتدایی تدریس کنند . با تأیید شوراهای آموزشی مربوطه دیپلمه های معلمی از دبیرستان با یک دورة کوتاه مدت می توانند در پایه های پنجم و ششم تدریس کنند . همچنین معلمان لیسانس دبیری با گذراندن یک دورة حداقل یکسالة دانشگاهی می توانند تا پایة دوم متوسطه تدریس کنند .

آموزش ضمن خدمت

هدف این دوره پیشبرد روشهای تدریس در سطح ملی و معرفی برنامه های پیشرفته در روند تعلیم و تعلم و آمیزش تئوری و عمل است که 6/64 % از معلمین در آن شرکت می نمایند. مدرک پایان دوره گواهی اجازة تدریس  است که به فارغ التحصیلان اعطا می گردد.دروس ارائه شده در دوره برروشهای تدریس و باز آموزی مواد درسی مربوطه مشتمل می گردد.

آموزش استثنایی

ساختار آموزشی

وزارت آموزش و پرورش و ورزش مسئول هماهنگی، اجرا و ارزیابی عملکرد آموزش استثنایی درکشور می باشد .کلیة افراد اعم از نابغه و عقب افتاده در گروهی به نام « افراد با نیازهای ویژه » قرار می گیرند. خدمات موجود از سطح شیرخوارگاه تا تحصیلات عالیه را در بر می‌گیرد . بهره گیری از امکانات ویژه در تمامی ایالات برزیل ممکن می باشد .

   استراتژیهای اساسی

. الحاق دبیرخانه آموزش استثنایی به دبیرخانه‌ی ملی آموزش پایه در مارس 1990

. تخصیص بودجه‌ بیش‌تر به آموزش دانش آموزان با نیاز‌های یادگیری خاص

. برقراری سیاست آموزش ویژه ملی برای اولین بار در تاریخ کشور از سال 1994

. منطقه‌‌‌‌ای کردن آموزش استثنایی در توسعه خدمات دولتی به حداقل 1500 منطقه

. حمایت از سیاست لحاظ نمودن افراد معلول در شبکه آموزشی منظم

. بهره گیری ازپارا مترهای ملی برنامه های آموزشی به‌عنوان مرجعی برای کلیه دانش آموزان

. تمرکز یافتن فعالیتهای دولت بر تقویت روشهای آموزش استثنایی ازسال 1998

. تشویق دانشگاهها در تدوین برنا مه‌های آموزشی جهت تضمین اشتغال گسترده‌‌‌‌تر تربیت معلمان حرفه‌‌‌‌ای استثنایی

. توزیع متناسب 337000 دانش آموز به 8/53 درصد مواجه با نواقص ذهنی، 6/12درصد مواجه با مشکلات چند گانه، 6/12 درصد مواجه با مشکلات شنیداری، 9/4 درصد مواجه با مشکلات فیزیکی، 6/4 درصد مواجه با مشکلات بینائی و7/2 درصد مواجه با مشکلات رفتاری خاص وتنها 4/0افراد با استعداد ماهر وفوق العاده و5/8 درصد مواجه با سایر نواقص از سال1998

. ارائه برنامه های آموزش استثنایی در2739منطقه(1/49%) از 5507 منطقه برزیل 

. مدیریت2/48درصد ازمدارس استثنایی توسط دولت، 8/26درصد توسط نهادهای منطقه‌‌‌‌ای و 8/24 درصد توسط نهادهای خصوصی و2/0 درصد توسط نهادهای فدرال از سال 1998

اهداف آموزشی

تعلیم و تربیت کودکانیکه دارای ناتوانائیهای ذهنی و جسمی یا مشکلات رفتاری بوده و یا نابغه و تیزهوش می باشند و فراهم نمودن امکان پیشرفت در اصول کلی راهبردهای فعالیتهای آموزشی که موجب استقلال فردی و اتحاد اجتماعی می گردد . مؤسسات مربوطه در راستای خدمات آموزشی و تربیت نیروی بازار کار بویژه معاونت فنی تربیت منابع انسانی فعالیت دارند .

جهت گیری آموزشی

در مقطع ابتدایی برنامة تحصیلی متناسب با نیازهای این عده و حول محور مشترک ملی برنامه ریزی شده است که در مؤسسه دولتی و خصوصی اجرا می شود . در سطح پیش دبستان 19 واحد آماده ارائه خدمات در فدرال می باشند . دو مؤسسه در سطح ملی برای نابینایان و دارای اختلالات شنوایی خدمات و تربیت نیرو برای بازار کار را عهده دار می باشند . دبیرخانه های آموزشی کشوری در این امر، مؤسسات را یاری می دهند . امتحانات ورودی دانشگاه متناسب با این افراد نیز در اختیار آنان می باشد . برای کودکان تیزهوش در مقطع ابتداای مدرسة خاصی وجود ندارد  بلکه اتاقهای منابع فوق برنامه جهت تقویت و غنی نمودن برنامة آنان در نظر گرفته شده است . دوره های کارآموزی بازرگانی و صنعتی و کارگاههای پیش – حرفه ای و دوره های تکمیلی دانشگاهی، ورزشی و فعالیتهای اجتماعی در سطح کشور قابل دستیابی برای معلولین  می باشند .

دستاوردهای  آموزشی

. افزایش نرخ ثبت نامی دانش آموزان با نیازهای ویژه بین سال‌های 98-1988

. افزایش تعداد مراکز آموزش استثنایی منطقه‌‌‌‌ای در سال 1998 با برخورداری از11هزاردانش آموز

. افزایش نرخ3/45درصدی ثبت نام دانش آموزان در مراکز استثنایی طی سال 1998

. افزایش دسترسی کودکان معلول به امکانات آموزشی افزایش سرمایه گذاری برروی کودکان با استعداد ونابغه

آموزش غیررسمی

مدارس خصوصی

طبق آمار سال 1993، درصد دانش آموزان استثنایی بر3/27 % و تعداد مدارس بر 31 % کل بالغ می گردد.

دانش آموزان تمام وقت مدارس خصوصی

. ابتدایی : 6/11 %

. دورة مقدماتی متوسطه : ( شبانه )  33 % کل

. دورة تکمیلی متوسطه : 3/27 % ( 1993)

. تعداد کل : 9/38 %

مدارس مستقل

· مدارس شبانه : 60 % کل دانش آموزان را در بر می گیرند، اکثر دبیرستانها شبانه می باشند .

· کلاسهای تکمیلی در شرکتها  جهت کاهش بیسوادی و بالابردن سطح علمی کارگران و تعیین ارزیابی با نام « آموزش برای کیفیت »

· کلاسهای شبانه برای شاغلین و افرادیکه ترک تحصیل کرده اند .

آموزش عالی

ساختار آموزشی

وزارت آموزش وپرورش کنترل غایی را تقریباً بر روی تمام مقاطع آموزش تکمیلی دارد . موسسه رسمی واصلی این وزارتخانه، شورای فدرال آموزش وپرورش می باشد .

دولت فدرال حداقل از یک دانشگاه فدرال در هر ایالت پشتیبانی وحمایت می‌نماید با توجه به تقاضای بیشتر برای آموزش تکمیلی و فقدان مکانهای آموزشی، کالجها ودانشگاهها در برزیل، هر دوی موسسات خصوصی ودولتی ملزم به اجرای امتحان ورودی می باشند .بعد از تکمیل یک دوره کامل، آکادمیک، دانشجویان دانشگاه ممکن است به مدرک لیسانس دست یابند وهمچنین ممکن است یک سال آموزش معم اضافی را بگذرانند .

در 20 سال گذشته دوره های معدودی از کارشناسی ارشد ودکتری در برزیل دائر یود در سا ل1989 مجموعی از 902 موسسه عالی که شامل 93 دانشگاه می باشند در کشور برزیل دائر گشتند .

بیش از 1000 دوره کار شناسی ارشد ودکتری در برزیل وجود دارد که بیشتر این دوره ها در دانشکده های بسیار عالی هم سطح با موسسات مشابه در بیشتر کشورهای پیشرفته برگزار می گردند .آموزش دانشگاهی در فدرال، ایالت، شهرستان، دانشگاههای خصوصی ودیگر موسسات وابسته به فدراسیونها وموسسات مستقل ارائه می گردد . دانشگاهها از دانشکده ها یا مدارس تشکیلا یافته و سازمان داخلی آنها براساس دپارتمانی است که با مدارس، دانشکده ها یا مراکز مرتبط هستند .بخشهای عالی به ترتیب برCONSELHO (شورای دانشگاه)وconselhoensinoepesquisa) شورای تحصیلات تکمیلی وتحقیقی) مشتمل می‌گردد.

فدراسیونها مجموعه ای از موسساتی میباشند که دوره های منسجم ومتفاوتی را ارائه می نمایند ودر بردارنده کار آیی اداری بهتری می باشند .موسسات آموزش دانشگاهی، مدارس، مراکز، آکادمیها یا موسسات که با تعدادی دانشجو ارائه دهنده آموزش در یک یا دو رشته می باشند تشکیل یافته اند . این موسسات اغلب خصوصی می باشند . دو بخش مسئول واصلی آموزش علوم وتکنولوژی در سطح کارشناسی ارشد ودکترا به ترتیب  FUNDACAO DA COORDENACAO DE APERFEICOAMENTO DE PESSOAL DE NIVEL SUPERIOR (CAPES) وCONSELHO NACI ONAL DE DESENVOLVIMENTO CENTIFICOE TECNOLOGICO   میباشند .یک بخش رابط می باشد چراکه درکل ایالات، فدرال و دانشگاههای خصوصی به فعالیت مشغول میباشند.در تمامی سطح آموزش دانشگاهی از نظام ترمی استفاده می شود.شورای ملی یا آموزش اخیراً به جای شورای فدرال آموزش تشکیل یافته است .

موسسات اصلی آموزش عالی

. نوع موسسه : UNIVERSIDADE PUBLICA EDERALدانشگاه دولتی فدرال

. نوع موسسه :ESTADUAL  UNIVERSIDADE PUBLICAدانشگاه دولتی ایالتی

. نوع موسسه :  UNIVERSIDADE PUBLICA MUNICIPALدانشگاه دولتی شهری UNIVERSITARIO

. نوع موسسه : UNIVERSIDADE CONEESSIONAISدانشگاههای معارف وعلوم الهیات

. نوع موسسه :S UNIVERSIDADE  CONEESSIONAIدانشگاههای دولتی

. نوع موسسه  : UNIVERSIDADE PRIVADASدانشگاههای خصوصی

. نوع موسسه : FUNDACOES  UNIVERTARTASموسسات دانشگاهی

قوانین آموزشی

قوانین آموزش عالی

مهمترین حکم قانونی به تصویب رسیده درخصوص آموزش عالی قانون شماره 68/540/5مصوب 28نوامبر سال 1968 می باشد.

سال تحصیلی

شروع کلاسها : ماه مارس

پایان کلاسها : ماه دسامبر

بیشترین زمان تعطیلات : از 15 دسامبر تا 28 فوریه

زبان آموزشی

زبان پرتقالی به عنوان زبان رسمی آموزشی در مراکز دانشگاهی کشور برزیل کاربرد دارد.

مقاطع آموزشی

مقطع کارشناسی Diploma  de Graduacao

اولین ‌سطوح ‌آموزش‌ دانشگاهی منتج به اعطای  Diploma  de Graduacaoیا مدرک حرفه‌ایBacharelado LIcenciatur می گردد ومعمولاً مطابق با موسسه ورشته تحصیلی ( دندانپزشکی وکشاورزی در طی 4 سال، کشاورزی وحقوق طی5 سال با پزشکی در طی 6 سال(بعد از 3تا 5 سال تحصیل اعطا می شود . LIcenciatur یا  Bachareladoمعمولاً بعد از چهار سال تحصیل به دانشجویان حقوق وانسان شناسی اعطا می گردد .

مقطع کارشناسی ارشد MESTRADO

مرحله دوم که اولین مرحله از تحصیلات تکمیلی( کارشناسی ارشد)می باشد منتج به اعطای مدرکMESTRADO بعد از تکمیل حداقل یک سال تحصیلی بعد از اتمام دوره  LIcenciatur  یا Bachareladoً به دانشجویانی می گردد که دوره های معینی را گذرانده ودر امتحانات قبول وپایان نامه آنها پذیرفته شده است .

مقطع دکتری  DOUTORADO 

مرحله سوم آموزش دانشگاهی منتج به اعطای مدرک DOUTORADO، عالیترین مدرک آموزش دانشگاهی میگردد.شرایط این مرحله همانند شرایط مرحله دوم یعنی Mestrado میباشند.

معمولاً طول دوره DOUTORADO 3 تا 4 سال می باشد.

ارزیابی تحصیلی

سیستم نمره دهی

معمولاً نظام نمره دهی 0 تا 10 برای دوره وکار تحقیقاتی مورد استفاده قرار میگیرد . نمراتی که در امتحان نهایی در رشته پزشکی، مهندسی وحقوق مورد استفاده قرار می گیرند :

. بالاترین نمره  : 10

. نمره قبولی یا مردودی : 5

. پایین ترین نمره : صفر

نظام ارزیلبی دیگری که مورد استفاده قرار می گیرند به قرار ذیل می باشد :

نمرات A . O . C . B . I

پذیرش تحصیلی

گواهینامه های آموزشی

مدرک متوسطه: :DIPLOMA  DE TECNICO DE NIVEL MEDIO  DIPLOMA DE2 GRAU

پذیرش در آزمون :CONCURSO   VESTIBULAR

حداقل نمره قبولی :نمره 3 در زبان پرتقالی و نمره 3 در رشته های دیگر

پژوهش و تحقیقات

تحقیقات آموزشی

اهداف عمومی

مؤسسة ملی تحقیقات آموزشی همراه با دبیرخانة ارزشیابی و اطلاعات آموزشی به عنوان مرجع و مرکز انتشار اطلاعات در زمینة آموزش و پرورش در برزیل می باشند . فعالیت آنها شامل تجسس کیفی در معرفی علمی – فنی و انتشار اطلاعات می باشد . این مؤسسه با برقراری ارتباط میان افرادی که اطلاعات را ایجاد می کنند و مسئولین اجرایی سیاستهای آموزشی، مکان رشد و ترقی تغییر و ابداع گردیده است .

روندهای جاری پژوهشی حوزه آموزش

دبیرخانة ارزشیابی و اطلاعات آموزشی به عنوان منبع استراتژیک و اصلی انسجام عوامل فعال در بخش آموزش و تعاون در تغییر، پیش فرضهای اطلاعاتی موجود در راستای معرفی، سازماندهی و انتشار اطلاعات و خط مشی های لازم را طراحی می کند . برنامة اصلی این مؤسسه ایجاد انسجام، دقت و در دسترس قراردادن اطلاعات با کیفیت بالاست که متناسب با اطلاعات روز و قابل فهم می باشد . وزارت آموزش و پرورش تهیة اطلاعات در زمینة ارزشییابی و اطلاعات آماری را در اولویت قرار داده است و در نتیجه به روند نظم گرایی و اعتبار و نمایه های آموزشی و آمار و نتایج مربوطه به مقطع لیسانس، سرعت بخشیده است آموزش بزرگسالان

اهداف کلی

. اطمینان از این که در طی یک دورة پنج ساله دسترسی به چهار کلاس ابتدایی آموزش ابتدایی تا 50 درصد از جمعیت نوجوان و بزرگسال بی‌سواد .

. فراهم آوردن یک آموزش برابری برای 8کلاس آموزش ابتدایی برای همة نوجوانان و بزرگسالان که 4 کلاس ابتدایی را گذرانده اند.

آموزش دو زبانه 

· زبانهای خارجه معمولاً بعد از 4 سال تحصیلی در مدارس دولتی تدریس میشود .

· در مدارس خصوصی زبان انگلیسی در تمامی سطوح تدریس می شود .

· اجتماعات خارجی(اجتماعات آمریکایی، آلمانی، فرانسوی، انگلیسی، ایتالیایی، پروتستان وکاتولیک

· مدارس خاص خودشان را در  Saopaulo و Rio de Janeiro دارند .

· مراکز فرهنگی خارجی دیگر نیز وجود دارند که در آن مراکز زبانهای دیگر مورد استفاده قرار می گیرند .

· آمریکانا (AMERICANA): شهر تاسیس یافته توسط متحدین بعد از جنگ داخلی

· (LIBERDADE) . بخشی از SAO PAULO که سکنه اش ژاپنی می باشند .

· (SOUTHEST  REGIO): منطقه ای که بسیاری از اجتماعات آلمانی هنوز در آن به زبان آلمانی تکلم می کنند

· (SAO  PAULO): منطقه ای که از زبان وفرهنگ ایتالیایی غنی برخوردارند .

· (ROM  PAULO): منطقه تجاری SAO PAULOکه یهودیان وآلبانیها را در بر گرفته است

معضلات آموزشی

از جمله عمده ترین معضلات پیش روی نظام آموزشی برزیل می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

. نارسایی در روند همکاری سیستم آموزشی بدلیل طبیعت شدیداً غیر متمرکز آن

. عدم تفاهم میان سطوح دولتی فدرال، ایالتی و شهری

. عدم افزایش قابل توجه بودجه آموزشی به واسطه رکود  اقتصادی مداوم کشور

. مواجهه با مشکلات عدیده ای نظیر افزایش حقوق باز نشستگی

. وجود تشکیلات اداری بی‌نهایت بوروکراتیک و ناکارآمد

. اصلاح قانون مالیاتی در کنگرة ملی که به نوبه خود به لغومالیاتهای آموزشی منجر می گردد.

. افزایش اثر بخشی سیستم اداری حوزه آموزش به واسطه  کامپیوتری کردن سیستم‌های ایالتی و شهری

یکی دیگر از بزرگترین مشکلات آموزشی در برزیل عدم حضور در کلاس وتحصیل می باشد .

کودکان خانواده های پرجمعیت، از سن 10 سالگی به منظور کمک به والدینشان، علی رغم قانون تحصیل اجباری برای سنین بین 10 تا 14 سا شروع به کار می نمایند .دلائل دیگر عدم حضور در تحصیل کمبود وفقدان مکانهای آموزشی کافی ومیزان ردی بالا در امتحان می باشند همچنین سوء تغذیه بطور قابل ملاحظه ای برروی ضریب هوشی کودکان که به این کودکان شانس کمتری را برای سازگاری کردن با یک محیط آموزشی میدهد، تأثیر می گذارد .از جمله عمده ترین معضلات پیش روی نظام آموز شی برزیل میتوان به موارد ذیل اشاره نمود:

· عدم احداث مراکز جدید آموزشی

زمان طولانی کلاسهای درسی از 8 صبح الی 5 بعد از ظهر

· عدم تأمین تغذیه و امکانات بهداشتی مراکز آموزشی

· فارغ التحصیلی 50 دانش آموز مقطع مقدماتی متوسطه از نسبت 100 دانش آموز

· فارغ التحصیلی 36دانش آموز پایه چهارم از نسبت100دانش آموز

· فارغ التحصیلی 17دانش آموز پایه هشتم سال تحصیلی از نسبت100دانش آموز

· فارغ التحصیلی 9 دانش آموز مقطع تکمیلی متوسطه از نسبت 100دانش آموز

· حضور تنها 6 دانش آموز  به دانشگاه از نسبت100 دانش آموز

· حضور 5/1 میلیون کودک از نسبت 12 میلیون کودک رده هایسنی6-4سال در دوره پیش  دبستانی

· برخورداری 50% از معلمین از آموزشهای کافی و وجود 200 هزار معلم بدون  مدرک ودوره ندیده در نظام آموزشی کشور

· وجود تمایزات فاحش میان مدارس روستایی وشهری

· مناسب نبودن برنامه های آموزشی وموارد درسی مدارس

· عدم هزینه و سرمایه گذاری ناکافی پول وسرمایه در حوزه  آموزش و پرورش

اصلاحات آموزشی

از جمله عمده ترین اصلاحات آموزشی برزیل می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

. اصلاح جامع سیستم مالی حوزه آموزش

. تشکیل صندوق ملی توسعه آموزش ابتدایی و تقویت ارزش حرفة معلمی(FUNDEF ) براساس اصلاحات قانون اساسی شماره 14 مصوب سال 1996

. تمرکز زدایی آموزش ابتدایی به واسطه توزیع مسئولیت‌ها میان ایالات و نهادهای شهری

. کاهش نابرابری‌های منطقه‌‌‌‌ای و درون ایالتی و توزیع مناسبتر وجوه عمومی جهت توسعه آموزش ابتدایی

. تخصیص حداقل 60% وجوه به حقوق معلمان جهت افزایش سرمایه گذاری دولت در حوزه آموزش معلمان

. افزایش میانگین حق الزحمة معلمان به میزان 9/12 درصد از 1997 تا آگوست 1998

. بهبود وجهة معلمی در مدارس ابتدایی بین سالهای 1997 و 1998

. کاهش نرخ معلمین بیکار

طرح های آموزشی

برنامه‌های دائمی از اهداف استراتژی آموزش برای همه حمایت می‌کرد به‌همه شامل آنچه که در دهة 1990 به‌کار گرفته شده بود و هم آنچه که توسعه یافته بود و تقویت شده بود در 10 سال گذشته و آنچه که معرفی شده بود در سال 1995 .

برنامة تغذیة مدارس ملی (PNAE)  متکی به سرمایه‌گذاری دولت در امور مالی برای حداقل یک وعدة غذائی در روز برای دانش آموزان ثبت نام شده در مدارس ابتدائی و در برنامه‌های مربوط به‌پیش از دبستان به‌خوبی موسسات دولتی و غیر انتفاعی بود. این شاید بزرگترین برنامة غذائی بود تا این که حتی برای جمعیت با درآمد پائین در کشور نیز در دسترس باشد. این برنامه اغلب توسعه ایالات و شهرداریها تکمیل شده است.

این برنامه برای بنا کردن، نوسازی و تجهیز امکانات و تسهیلات مدارس.  وجوهی برای این اهداف تحت توافق‌های خاص را فراهم آورد. برنامة مربوط به کتاب درسی را برای بچه‌های ثبت نام شده در مدارس دولتی در 8 کلاس (پایه) آموزش ابتدائی فراهم می‌آورد. به‌علاوه این برنامه در سالیان اخیر گسترش یافته است و هم‌چنین این برناممه به‌طور قابل ملاحظه‌ای تغییر یافته است. این کتاب‌های درسی به‌طور دوره‌ای توسعه کمیته‌ای از معلمان شروع به ارزیابی شد که به‌بهبود کیفیت محتوایشان به‌طور اساسی کمک کرده‌اند.

در سال1998 تعداد 109150542 کتاب درسی بین دانش آموزان توزیع شده بود. از سال1995 دولت مرکزی برنامه‌های زیر را به‌کار گرفت. پولی که به‌طور مستقیم به برنامه مدارس اختصاص می‌یافت شامل تهیة مستقیم سرمایه‌های مرکزی برای مدارس است تا این که آن‌ها نیازهای روزانة خود و ضرورتهایشان را به‌طور مستقل و بدون هیچ گونه بروکراسی برآورده سازند. این سرمایه‌ها خود در دسترس است تا این که مدارس را بر حسب اندازة یشان دگرگون سازند اما مقادیر زیادی از آن‌ها به مناطق فقیر اختصاص داده شده است. برنامه‌های State – level  اغلب سرمایه‌های کاملی را فراهم می‌‌آورند. این برنامه هم‌چنین به دموکراتیزه کردن سیستم از طریق اجازه به جامعه برای مشارکت در تصمیمات مدیریت مدارس کمک می‌کنند و از این زمان نیازهای تأسیس نهادهای والدین و معلمین یا انجمن‌های مدرسه برای مدیریت این سرمایه‌ها ضروری گردید و به صورت یک نیاز درآمد.

به‌عنوان یک نتیجة این محرک‌ها.  تعدادی از مدارس دولتی که متکی بر بعضی از انواع سازمان‌ها بودند از حدود 11000 در سال 1995 به 000، 74 در سال 1999 بالغ گردیدند به‌علاوه.  مدارس کمک کردن به‌بچه‌هائی که دارای نیازهای ویژ‌ه‌ای بودند و از آن‌ها حمایت کرده از طریق وجوة اضافی.

برنامة مدرسة تلویزیونی قصد دارد تا کیفیت تدریس را بهبود بخشد و برای هر مدرسه‌ای با بیش از 100 دانش آموز یک دستگاه تلویزیون .  دستگاههای ضبط ویدئوئی و یک دیش ماهواره‌ای فراهم کند. تاکنون برای بیش از 56000 مدرسه از این امکانات فراهم شده است. از این طریق.  آن‌ها می‌توانند به‌طور مستقیم برنامه‌‌های آموزشی اساسی مورد نظر خود را در فرایند غنی سازی آموزش تماشا کنند یا آن‌ها را ضبط نمایند. و اطمینان داشته باشند نسبت به‌یک آموزش مستمری با معلمین و دبیران و فعالیت‌های جبرانی و اکتشافی خود را بهبود بخشند.

بر پایة این ارزیابی‌ها این برنامه ازطریق مطالب چاپی غنی می‌شوند . یک مجله  یک شبکة برنامه‌ای حمایت کننده از مطالب تا یک رشته از مطالب را ایجاد کنند.  یک سری مطالعه در 1998-1998 بیش از 14 میلیون از این مطالب چاپ و توزیع شده‌اند. همان‌طوری‌که از اکتبر 1999 برنامة تلویزیونی مدرسه.  برنامه‌هایی برای آموزش دبیرستانی منتشر کرده است تا این که معلمین.  مدیران و دانش آموزان را در ارتباط با پارامترها و رهنمودهای تعریف شده برای انجام اصلاحات راهنمایی کند تا این که این اصلاحات در سطح دبیرستان انجام شود.برنامة تکنولوژی اطلاعات ملی در آموزشPronifo به‌طور اساسی مدنظر قرار داده و دسترسی به‌دموکراسی به telewatic  فراهم می‌کند آموزش را برای آگاه کردن افراد از حقوق شهروندی و تعهداتشان در جهان معاصر و قادر می‌سازد معلمان و دانش آموزان مدارس دولتی را برای این از اطلاعات روز و تکنولوژی‌های ارتباطات راه دور استفاده کنند.برای رسیدن به این هدف معلمین متخصص آموزش دیدند به‌وسیلة دروس تخصصی خاص که  توسعه دانشگاه‌ها پیشنهاد شده بود و معلمان عادی که توسط مراکز تکنولوژی آموزشی (NTES) آموزش دیدند. این مراکز متمرکز ساختند تسهیلاتی که حمایت‌های وابسته آموزش و پرورش و تکنولوژی را فراهم می‌آورد و به‌عنوان یک نقطة کانونی (‌ مرکزی )‌ برای آموزش معلمین اقدام می‌کنند.

223 مرکز تکنولوژی آموزشی در سراسر کشور گسترش یافته است 27 برنامه‌های مربوط به‌هم سطح‌‌‌‌تر   ایالت‌ها تحت بررسی است و 1419 معلمین متخصص و 6600 متخصصان حمایتی و 25000 معلمین عادی آموزش دیدند و 75 میلیون دانش آموز را تحت پوشش قرار داد.

Proformacoo (برنامة آموزش ضمن خدمت معلمین )‌ این برنامه یک دورة آموزش مربوط به‌سطح دبرستانها برای معلمین 4 کلاس ابتدائی آموزش مقدماتی.  برنامه‌های پیش از دبستان و کلاس‌های سوادآموزی است. این یک دورة 2 ساله است که مبتنی بر فنون آموزش و یادگیری است. هدف اصلی معلمین مدارس دولتی در نواحی شمال، ‌شمال غربی و غرب بودند. که دورة آموزش مقدماتی را تکمیل کردند اما به‌طور ویژه‌ای برای درس دادن آموزش ندیدند. به‌عنوان یک نتیجه‌ طرح تنظیم شده در فوریه 1999.  1500 معلم آموزش دیدند. از این طریق در سال 2002.  95000 معلم در 18 ایالت در 3 ناحیه گرد هم آمدند و آموزش دیدند.

برنامة تلویزیونی مدرسه تا برنامة‌تکنولوژی اطلاعات ملی در آموزش و برنامة آموزش ضمن خدمت معلمین همگی برنامه‌هایی هستند که تحت سرپرستی دبیرخانة آموزش از راه دور قرار دارند. (SEED)  که در می 1996 ایجاد شده بود تأسیس این دبیرخانه به‌طور واضحی نشان داد که چطور دولت برزیل تمایل دارد که در این زمینه‌ها سرمایه گذاری کند. که قطعا مهم است برای این‌که به‌ طور فزاینده‌ای به آموزش سطوح بالا جامعیت بخشیده شود. و دموکراسی و برابری فرصت‌ها را در سیستم آموزشی برزیل محقق سازد .

طرح شمال شرقی در سال‌های 1999-1993 انجام شد با سرمایه گذاری بر طبق 740 میلیون دلار آمریکا از طریق سرمایه‌های خارجی و ملی و محلی انجام شد این امر توسط بانک جهانی فراهم گردید.

(IBRD)  و هدف بهبود آموزش ابتدائی در این نواحی بود. این امر منجر به شناخت دامنه‌ای از وضعیت آموزش نامطلوب در نواح شمال شرقی گردید. به‌منظور معلوم کردن شاخص‌های آموزشی که بسیار پائین‌تر از میانگین مورد نظر برزیل بود. این شامل توسعة برنامه‌های شهری و ایالت‌ها به‌منظور نوسازی.  گسترش.  ساختن و تجهیز مدارس.  آموزش معلمین.  مدیران فنی و آموزش و توزیع کتاب‌های درسی و تجهیزات و امکانات خواندن مطالب درسی توسط وزارت آموزش و پرورش گردید.این طرح هم‌چنین شامل سرمایه‌هایی بود که در فعالیت‌های ‌تحقیقات به‌منظور فراهم آوردن و شناخت ارتباط پیچیده‌ای ما بین جنبه‌های اقتصادی.  اجتماعی، ‌فرهنگی و آموزش این نواحی به‌کار گرفته شده بود. این فعالیت‌ها برای توسعه و ایجاد استراتژی‌های اثر بخش به‌منظور پر کردن شکاف‌های آموزشی در نظر گرفته شده بود. بر اساس این نتایج برنامة سرمایه گذاری تجهیز مدارس که به‌طور خاصی توسط بانک جهانی سرمایه گذاری شد در نواحی غرب و شمال در سال 1998 آغاز گردید. با این‌که به‌طور قابل ملاحظه‌ای شکاف آموزش آشکار بود در سال 2000 در ناحیة شمال شرقی به‌کار گرفته شد. که در این قسمت‌ها در حدود 3/1 بیلیون دلار آمریکا توسط دولت مرکزی در نواحی کمتر توسعه یافتة‌ کشور سرمایه گذاری گردید.اصطلاح کلاس‌های جبرانی در سال‌های اخیر با عنوان یک موضوع ابتکاری و روز مطرح گردیده است. داده‌های گردآوری شده به‌وسیلة سرشماری مدارس در سال 1998 نشان داده است که این برنامه 3/1 میلیون دانش‌آموز را تحت پوشش قرار داده است. این کلاس‌های جبرانی برای دانش‌آموزانی که عقب مانده‌‌‌‌تر از سطح آموزش مورد نظرشان هستند به‌کار گرفته می‌شود و آن‌ها را به کلاس‌های ویژه‌ای می‌آورند تا این‌که زمان از دست رفتة خود را بدست آورند و سطح تحصیل آن‌ها با سن‌شان متناسب گردد.

ببش از نیمی از دانش آموزان (6/50%) در تمامی شمال شرقی زندگی می‌کنند و 1/35% در ناحیة جنوب شرقی، ‌6/7* در ناحیة جنوب 5/3% در ناحیة شمال و 2/3% در ناحیة غرب در کلاس‌های جبرانی شرکت می‌کنند. تقریبا 30% از کل دانش آموزانی که در کلاس‌های جبرانی شکرت می‌کنند (‌که مجموعا در حدود 345000 دانش آموز هستند ) در ایالت باهایا (Bahia)  متمرکز هستند. این طرح تحت عنوان ( کمک هزینه تحصیلی ) در دولت‌های محلی و شهرهای ایالتی سائوپائولو (SaoPaulo)  و برزیلا (Brasilia )  است که به‌طور خاصی اثر بخش و منطبق با سایر شهرداری‌ها است. دولت مرکزی شورع به‌تشویق این نوع از برنامه‌ها کرد که تأثیرات مهمی نه تنها در نواحی آموزش داشت بلکه در اقدامات در برابر فقر و تنگدستی و کمبودهای اجتماعی نیز مؤثر بودند. با مطالعه این مورد که فاکتورهای اقتصادی یک نقش را در دونگاه داشتن کودکان فقیر از سیستم مدرسه بازی می‌کنند این برنامه یک کمک هزینة تحصیلی فراهم می‌آورد که بر طبق سئوالات که شهرداریها مطرح می‌کنند برای خانواده‌هایی با درآمد پائین با بچه‌هائی که در گروه سنی 14-7 سال قرار دارند تا به‌طور منظمی این دانش آموزان در مدرسه حضور داشته باشند متفاوت است. به طور کلی و خلاصه طرحهای آموزشی به شرح ذیل ارائه می گردد :

طرح همگانی کردن آموزش  ابتدایی

. طرح افزایش تعداد مدارس جدید

. طرح تضمین کمک‌های اقتصادی و آموزشی لازم جهت ادامة تحصیل دانش آموزان

. طرح تضمین دسترسی کلیه افراد رده های سنی 7 تا 14 سال به آموزش ابتدایی

. طرح سرمایه گذاری درجهت ارتقاء سطح کیفی مدارس

. طرح ایجاد فضاهای ورزشی و اوقات فراغت

. طرح جبران کمبود کتابخانه‌ها  و آزمایشگاهها

. طرح برداشتن موانع اقتصادی بازدارنده ابقاء تحصیلی دانش آموزان در مدارس

. طرح تضمین برخورداری کلیه دانش آموزان مقاطع پیش دبستانی و ابتدایی ازحداقل یک بار تغذیه در روز

. طرح افزایش سرانة کتاب هر دانش آموز توسط دولت فدرال

. طرح رزیابی کیفیت کتب درسی

. طرح( (Bolsa Escolaعطایای آموزشی  است که به خانواده‌های دارای کودکان در سن مدرسه و آنهایی که درآمد سرانه آن‌ها از حداقل تعیین شده برنامه کمتر است تعلق می گیرد.

بورس تحصیلی مشروط به ثبت نام و حضور در یک مدرسه ابتدایی است.گفتنی است که این برنامه در شهر‌های کامپپاتاس، سائوپولو و منطقه فدرال (براسیلیا ) به اجرا درآمده است.

. طرح ارائه منابع آموزشی باکیفیت بالاتر در کلاسهای درس

طرح Tv Escola برروی  بیش از 27 میلیون دانش آموز مقطع آموزش ابتدایی و بیش از 7 میلیون دانش آموز مقطع مقدماتی متوسطه

. طرح Proformacao تا سال 2002 با هدف آموزش 95000 معلم در 18 ایالت واقع در شمال، شمال شرق و غرب میانه –که بیش‌ترین تعداد معلمان بیکار را دارد – با هزینه کل8/161 میلیون دلار توسط FUNDEF و  وزارت آموزش

. طرح سازماندهی شوراهای مدارس و افزایش تعداد شوراها از حدوداً 11000 طی سال 1995 به 74000 طی سال 1999

. طرح افزایش میزان خالص و ناخالص تحصیل کنندگان آموزش ابتدایی و در نتیجه کاهش بی‌سوادی

. طرح کاهش نرخ تجدیدی و اخراج همراه با بهبود مداوم نرخ‌های ( transition)عبور تجمعی و کم کردن فاصله سن/کلاس

. طرح اصلاح سیستم تأمین وجوه آموزش ابتدایی توسط FUNDEF

طرح های مشارکتی بین المللی

وزارت آموزش و پرورش طرح‌های دیگری را به‌کار گرفته است که تاکید دارد بر کلاس‌های سواد آموزانی برای شرکت‌های خصوصی و سازمان‌های غیر دولتی که شامل تهیة کتابهای درسی و منابع برای آموزش معلمین سوادآموز بوده است. همانطوری که توسط UNESCO  تشخیص داده شده فراهم آوردن آموزش با کیفیت برای همه یک هدف نیست که بتوان از طریق اقدامات دولت مرکزی به‌تنهایی به آن دست یافت.آن به تشریک مساعی و تلاشهای مؤسسات دولتی در همة سطوح دولت و جامعه شهری در مقیاس وسیع و به‌طور خاص‌تر سازمان‌های غیر دولتی و بازرگانان بستگی دارد.بهترین مثال در دسترس در برزیل تا کنون شیوة ابتکاری است که انسجام در اقدامات سواد آموزی نامیده می‌شود که یک طرح ابتکاری راه اندازی شده به‌وسیله برنامة اتحاد جامعه که به‌طور مستقیم با ادارة رئیس جمهور دولت ( قوة مجریه) مرتبط است. از طریق این تلاشها از قبیل 20 روز نمودن دانش آموزان، ‌افزایش مشارکت در طرح‌ها با جامعة شهری. 

دانشجویان جدید الورود دانشگاه و افزایش سرمایه از طریق مشارکت‌های خصوصی برای مبارزه با بی‌سوادی در گروه‌های سنی 18-12 سال.

زیرا بی‌سوادی به‌عنوان یک مشکل در شهرهای فقیر نشین برزیل تمرکز یافته است این برنامه به‌طور اساسی برای این گونه مکانها طراحی شده است.آن چه که در ژانویه 1997 به‌کار گرفته شد « یعنی انسجام در اقدامات سوادآموزی » 581 شهرداری را تا ژوئن 1999 تحت پوشش قرار دارد که اغلب آن‌ها در نواحی شمال و شمال شرقی بود. در پایان این سال از این برنامه انتظار می‌رفت تا 300000 دانش آموز در 866 شهر و ایالت را تحت پوشش قرار دهد. ارزیابی این برنامه که به‌عنوان شیوه‌ای ابتکاری انجام گرفت اثربخش بخش وسیعی از اقدامات اجتماعی که توسط برنامه انسجام در سواد آموزی انجام گرفته بود را تأئید کرد. همانند سایر کشورها. NGO ‌ها شامل اتحادیه‌ها.مؤسسات مذهبی و مؤسسات عمومی و نهادهای اجتماعی و غیر انتفاعی یک نقش بسیار فعال را در بخش آموزش در برزیل ایفا می‌کنند. اخیرا شرکت‌های خصوصی شروع کردند تا ابتکارات مهمی را در رابطه با بهبود آموزش کارکنانشان تقبل کنند. اقدامات NGO ‌ها   اغلب در حوزه‌هایی است که آن‌ها می‌توانند کمکهای فوق‌العاده‌ای از طریق اقدامات به شیوه‌ای بسیار انعاطاف پذیر در اجتماعات خاص در جایی که طرح‌هایی بدون قید و شرط وابسته به آموزش و پرورش بیش‌تر مناسب هستند را فراهم آورند. در میان این حوزه‌ها.  ذکر جزئیات متشکل از موارد زیر ضروری است :‌ آموزش بزرگسالان و جوانان.  کمک به دانش آموزان فقیر و نوجوانانی که تحت خشونت قرار می‌گیرند.  کمک به بچه‌ها با نیازهای خاص و آموزش جمعیت محلی و سایر تبعیض‌های انجام شده نسبت به گروه‌های اقلیت. محدودیت عمده‌ای که NGO‌ها در برزیل با آن روبرو هستند وابستگی مطلق به سرمایه‌های دولتی است که شامل سرمایه‌های مهیا شده به وسیله دولت مرکزی.  ایالت‌ها و شهرها است برای این که بر این کمبودها غلبه کنند مشارکت سازمان‌های بین‌المللی از قبیل کلیساها در حال افزایش است. در زمینة کمکهای فنی و فعالیت‌های تحقیقات و مشارکت در طرح‌ها.  شرکت‌های بین المللی تشکیل یافته‌اند و یک نقش بسیار روشن را در برزیل ایفا می‌کنند.  UNICEF  و UNDP  به‌طور ویژه‌ای در این زمینه‌ها فعال هستند به همان گونه‌ای که ادارة UNESCO  محلی فعالیت می‌کنند. وام‌های خارجی که هم از بانک توسعة آمریکا (IDB)  و هم بانک‌ جهانی (IBRD)  دریافت شده‌اند به‌عنوان منابع مهم سرمایه گذاری برای طرح‌های مورد نظر در بهبود کیفیت آموزش و ارتقاء برابری بیش‌تر در سیستم آموزش مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

مهمترین اقدام سودآور از سرمایه‌گذارهای خارجی همان‌طوری که قبلا بیان شد طرح مربوط به ناحیة شمال شرقی است که بر روی نواحی فقیرنشین کشور تمرکز دارد که توسط برنامة‌ FUND ESCOLA  جایگزین  شد. در اولین مرحله این برنامه.  نواحی غرب و شمال را تحت پوشش قرار داد و بر سرمایه‌های مهیا شده توسط بانک جهانی متکی بود. در سال 2000 این اقدام توسعه یافت تا این که شمال شرقی را نیز تحت پوشش قرار داد.

توسعه آموزشی

از جمله عمده ترین دستاوردهای توسعه آموزشی برزیل می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

. تسریع فرایند جاری مدرنیزاسیون آموزشی توسط دولت فدرال

. آشنایی جامعه با داده‌ها  و علائم سیستماتیک بعنوان معیاری برای توزیع منابع فدرال درمیان مقامات محلی

. رشد قابل توجهNGO‌ها دردرون بخش آموزشی

. افزایش همکاریهای بین المللی برزیل با سازمان یونیسف، دولت فرانسه، بانک جهانی و بانک توسعه بین امریکایی درجهت دریافت وامهای کمکی و خدمات مشاوره ای

کاهش نرخ بی‌سوادی است در دهة گذشته

همکاریهای آموزشی

همکاریهای بین المللی

نهادهای مرکزی

از جمله مهمترین بخشهای ملی مسئول برقراری همکاریهای بین المللی وتبادلات فرهنگی وآموزشی در مقطع آموزش دانشگاهی می توان از مراکز ذیل نام برد:

. وزارت امور خارجه برزیل

. انجمن بین المللی دانشگاهها

. مرکز بین المللی دانشگاهی

. وزارت علوم وتکنولوژی

. روابط بین الملل وزارت آموزش وپرورش

اصول و اهداف آموزشی

. در نظر داشتن حقوق و مسئولیتهای فردی و اجتماعی در سطح مدنی و کشوری

. احترام به شأن و آزادی نوع بشر، تقویت همبستگی ملی و بین المللی

. فراهم نمودن شرایط برای استفادة افراد و جامعه ازمنابع علمی وتکنولوژیکی که بهره بری از امکانات مشترک موجود را به ارمغان می آورد .

. حمایت، انتشار و توسعة میراث فرهنگی

. رد هرگونه نابرابری که ناشی ازتعصبات فلسفی، عقاید سیاسی یا مذهبی، اجتماعی، طبقاتی یا نژادی می باشد

اولویتها و علایق آموزشی

تمرکززدایی وخودمختاری مدارس درطرح و اجرای یشنهادات، ادارة پرسنل وتجهیزات و منابع مالی – تمرکز زدایی و خودمختاری دانشگاهها در کم و زیاد کردن طول دوره و پذیرش دانشجوی غیر رسمی که حداقل شش سال در رشتة مربوطه تحصیل نموده اند جهت ارائه مدرک و امکان تحصیل تمام وقت و نیمه وقت از طریق آموزش از راه دور – خودمختاری و بومی شدن نظام مدارس در سازماندهی و مسئولیتهای اجرایی - مترقی نمودن حرفة تدریس از طریق بالابردن معیارهای آموزشی و آمیزش تدریس نظری و عملی همراه با تدوین برنامه های تدریس و افزایش پایة حقوق - مداخلة شهرداریها و بخش خصوصی در سرمایه گذاری – تأمین و توسعة تحصیلات ابتدایی از طریق اتحادیه های ائتلافی که موجب تضمین مالی برای مدارس و حقوق معلمان می شود – تدوین پارامترهای مالی برای برنامة درسی سالانه که نظام هماهنگی را در چهار سال اول تحصیلات ارائه می کند – ترغیب مشارکت مردمی در مدیریت، اجرا، تجهیز و همکاری در برنامه های مدرسه و تأسیس مدارس به صورت خصوصی

قوانین آموزشی

1-قانون اساسی ( 1988 )

2-قانون پایه های اصلی و راهبردهای آموزشی (1996) :نمایانگر اهداف، ابزارونیروهای مؤثر در فعالیتهای آموزشی

3-حکم شمارة 208/2 (1997) :ارتباط آموزش حرفه ای با کار، علم وتکنولوژی بمنظور توسعة ظرفیتهای مولد، شامل سه سطح آموزشی :

الف – پایه، آموزش غیر رسمی کارگران در راستای نیاز بازار کار .  

ب- فنی، همزمان یا در امتداد آموزش متوسطة عمومی

ج- تکنولوژیکی، در سطح بالای متوسطه در بخشهای اقتصادی

قوانین دانشگاهی

. قانون شماره 68/545/5 مصوب سال 1968

. قانون شماره 306/2 مصوب سال 1997درخصوص آموزش تکمیلی

. قانون شماره 172/10 Plan  Nacional de Educacao   مصوب سال 2000

. قانون شماره 9394 Lei de Diretrizes e Bases de Edu Cacaoمصوب سال 1996 ریت آموزشی

نهادهای مرکزی

از جمله مهمترین نهادهای دست اندرکار امر آموزش در برزیل می توان از موارد ذیل نام برد:

. وزارت آموزش و پرورش و ورزش با همکاری شورای ملی آموزش : همکاری و طراحی برنامه های فنی و مالی کشوری، استانی و شهرداریها و نواحی فدرال

. دبیرخانة آموزشی :مسئولیتهای اجرایی مدارس مربوط به استانها ونواحی محلی با معیارهای شوراهای آموزش کشوری

. دبیرخانة آموزشی شهرداری : نمایندة شورای آموزش کشوری و امور مربوط به مدارس تحت حمایت شهرداریها

. هیئت اجرایی مرکزی : مدیریت و نظارت بر فعالیتهای آموزشی هر مدرسه مطابق قوانین

. اتاق آموزش پایه و عالی : از انشعابات وزارت آموزش و پرورش و شورای ملی آموزش بوده و در هر ایالت دبیرخانه های بسیاری را شامل می شود .

. سازمانهای دولتی و غیر دولتی : تأمین اهداف ویژه مدارس بر اساس توافق های امضاء شده

. وزارت کار : همکاری با وزارت آموزش و رورش جهت تدوین و اجرای برنامه های مدارس فنی و حرفه ای و خدمات کارآموزی صنعتی – بازرگانی و فعالیتهای مناطق روستایی

. وزارت بهداشت : واکسیناسیون و هشدارهای بهداشتی و پیشگیرانه د رمدارس

. وزارتخانه های نظامی : مدیریت و تأمین مدارس نظام تا سطوح عالی

. وزارت ارتباطات : برنامه های آموزشی از طریق رادیو وتلویزیون

اهداف کلی

. شوراهایی در مدارس تاسیس کنند، که مرکب از معلمان و والدین در همه مدارس باشند.

. استقلال مال مدارس را بوسیله تأمین کافی وجوه افزایش دهند تا از آن طریق به‌طور مناسب فعالیت‌های روزانه خود را تأمین نمایند.

· اهداف هم چنین باید نیاز برای فراهم کردن فرصت‌های بیش‌تر آموزش فنی و حرفه‌‌‌‌ای در همه سطوح را در نظر بگیرد و از تکنولوژی اصلاحات در مدارس و کلیه موسساتی که مسئول اداره سیستم‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشند، استفاده کنند.

. از طریق انجام تلاش‌های دولت مرکزی ایالات و شهر‌ها، بخش خصوصی. درصد   Gop سرمایه گذاری شده در آموزش حداقل 5/6 در صد افزایش یافت

. پیاده سازی مکانیزم بازرسی و کنترل با ذخیره قانونی که 18درصد از درآمد‌های مالیاتی دولت و 25 در صد از درآمد مالیاتی شهر‌ها  و ایالات به آموزش اختصاص یابد و شامل در آمد ناشی از انتقلات درون دولتی‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد.

. منسجم کردن و بهبود دادن سیستم ارزیابی آموزش پایه‌‌‌‌ای ملی ( SAEB )و بررسی مدارس به منظور حمایت و تشویق مدیران کار آمدتر.

. معرفی تدریجی تکنولوژی اطلاعات در دبیرخانه‌های آموزشی ایالات و شهر‌ها  و مرتبط کردن آن‌ها با سیستم  اطلاعاتی آموزش منسجم( SI ED)وکامپیوتری کردن سیستم‌های مدیریتی مدارسی که بیش‌تر از 100  دانش آموزان دارند به‌منظور این که عمل کرد شان بهبود یابد .

. توسعه ( گسترش ) دوره‌های آموزشی مدیریت مدارس در موسسات عمومی آموزشی سطوح بالاتر.

مدیریت آموزش عالی

نهادهای مرکزی

وزارت آموزش وتربیت بدنی اصلی ترین ارگان اداری آموزش عالی برزیل است که  عهده دار مسوولیت اداره وسرپرستی آموزش دانشگاهی در کشوراست.

. وزارت آموزش وپرورش Ministerio de Educacao

. اداره روابط بین الملل وزارت آموزش و پرورش  

. اداره آموزش تکمیلی برزیل

. شورای رؤسای دانشگاه برزیل

هزینه های آموزشی

طبق آمار سال1995، هزینه های عمومی آموزشی برزیل بر 30024000000ریو(8/4درصد) تولید ناخالص ملی بالغ می گردد.

اصلاح برنامة های تحصیلی

این حقیقت که برنامة تحصیلی مشکلات و نیازهای افراد جامعه که به مدرسه نیاز دارند را برآورده‌ نمی‌سازد و به‌طور خاصی نیاز به آگاهی دادن به شهروندان بقدر لازم و آگاه ساختن آن‌ها از حقوق و تعهداتشان و توانا ساختن آن‌ها در برخورد با نیازمندی‌های جامعة مدرن و موانع مشارکتی که بایستی رفع شود. اعتقادات دولت برزیل این است که امکانات اساسی برای بهبود کیفیت آموزش در کشور، کاهش نرخ افت تحصیلی و برخورد با مشکل نرخ افزایش تجدیدی در این سیستم فراهم شود.برپایة این شناخت‌ها، وزارت آموزش و پرورش در 1995 یک سری اصلاح را در برنامة تحصیلی تمام سطوح آموزش به‌راه انداخت. پس از مشاوره‌ها و مباحثات وسیع که شامل مدیران سیستم مدرسه و معلمان در آموزش تخصصی و عمومی بود. پارامترهای این برنامة‌تحصیلی ملی در دو مرحله تنظیم شده بود. در مرحلة اول این برنامة تحصیلی چهار مرحلة اولیه و اساسی آموزش تغییر یافته بود و برنامه آموزش جامع  معلمین به‌کار گرفته شد با یک دیدگاه در جهت انطباق با برنامه  تحصیلی جدید. در مرحله دوم پارامترهای جدید برای چهار دورة آموزش اساس نهایت تعریف شده بود. به‌همان خوبی استانداردهای ملی برای یک اصلاح کامل سیستم آموزش معلمین. آموزش دوران کودتا هم‌چنین در پرتو استانداردهای برنامة تحصیلی همانند آموزش بزرگسالان و جوانان مجددا مورد توجه قرار گرفت. به‌طور ویژه‌ای تلاش مهمی که توسعه دولت به‌عهده گرفته شده بود. به‌منظور این که پارامترهای برنامة تحصیلی ملی با برنامه‌ها مدارس محلی انطباق داده شود تا این که ارزش زبان محلی و سنتهای محلی فرهنگی افراد را حفظ کنند. پیشگامی بعدی افزایش اصلاحات مربوط به آموزش دبیرستانی و آموزش هنرستانی خواهد بود که به زودی تصویب و نتیجه‌گیری خواهد شد. این سال (1999) پارامترهای برنامة تحصیلی ملی برای آموزش دبیرستانی انتشار یافته بودند.

دستاوردهای آموزشی

پیشرفت‌های فوق ا لعاده‌‌‌‌ای در سیستم آموزشی برزیل در ده ساله اخیر بوجود آمده است مخصوصاً در پنج سالة اخیر. اما هنوز فاصلة زیادی با آن چیزی که‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌خواهیم به‌دست آوریم.  موقعیتی که‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌توانیم و باید به آن مطمئن باشیم، داریم. این مقاله بهترین خلاصه‌‌‌‌ای است که آموزش ملی را برای همه گزارشات ارزیابی را توصیف کرده است .این برزیل را با دیگر کشور‌های مشابه و یا حتی پایین‌‌‌‌تر از لحاظ سطح اقتصادی، مقایسه کرده است، برزیل یک راه طولانی برای رسیدن به مقصدش داشت با این وجود با مقایسه دهة پیش پیشرفتهای قابل ملاحظه‌‌‌‌ای حاصل شده است. ساختار دهی مجدد سیستم آموزشی برزیل و یک پارچگی نزدیک در بین3سطح دولتی مرکزی. ایالتی و شهری سرعت بیش‌تر، تغییرات مؤثرتر و خلاق‌‌‌‌تر، مخصوصاً از 1995 سبب این پیشرفت شده است.

هدف اصلی بر این محور بود که تلاشهایی که بوسیله دولت سازماندهی شده است باید عموم جامعه را در بر بگیرد. مثلاً برابری بیش‌تر در آموزش به‌عنوان یک نقطه شروع برای کمتر کردن نابرابری در جامعه‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد. نتیجه این تلاش عمومی (بسیج تلا‌‌‌‌ش‌ها ) سبب شد اولویتهای بالا سری در برنامة آموزشی تخصیص داده شود و اعمال انجام شده در این مسیر باید مورد تشویق قرار گیرد و تصدیق شود و به شدت پاداش داده شود و باید این به صورت مستمر باشد. سیاست عمومی پوشش سیستم آموزش ابتدایی خیلی خوب جواب داد. در دورة 1991 تا 1998 نرخ تعلیم جمعیت سنی 14-7 سال از 86 درصد به 3/95 درصد افزایش یافت به‌عنوان یک نتیجه، برزیل برنامه ریزی کرده است که حتی به بیش از اهداف مندرج ده سالة آموزش در تمام برنامه‌ها  برسد. و توسعه داده بود  که حداقل 94 در صد جامعة سن مدرسه را تا سال 2003 پوشش دهد. با این وجود سیستم آموزش ابتدایی در برزیل هنوز با فاصله‌های سن ـ پایه مواجه است که سبب نرخ تجربه‌ها  (تکرار ها) بالا  شده است که عمیقاً تحت تأثیر سیستم به‌عنوان کل پوشش پایین آموزش دبیرستان‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد اگر چه تقریباً 19میلیون نوجوان 17- 15ساله در مدارس ابتدایی ثبت نام کرده‌‌‌اند اما تنها در حدود 32 درصد آن‌ها به‌دبیرستان راه یافته اند.

با این وجود، پیشرفتهای مستمر و دائمی ثبت شده توسط سر شماری مدارس موفق مهم و در خور توجه هستند. مخصوصاً باید به سه جنبه توجه شود. اول این که گسترش عظیم سیستم که به‌طور قابل توجهی دسترسی کودکان و جوانان را برای آموزش بهبود داد و هم‌چنین پنج سال از زمانی که دولت برای تحقق  برنامة آموزش برای همه  (EFA) در نظر گرفته بود.  از برنامه جلوتر بودند .این به‌عنوان یک نتیجه مستقیم از توسعه سرمایه برای آموزش ابتدایی، ارتقاء ارزش حرفه تدریس بود و بسیج عمومی و تلاش عظیمی در سال 1997 که شامل دولت مردان تعلیم دهندگان و والدین بودند شکل گرفت.

درسال 1996قلمرو‌ها  و مسئولیت‌ها  در میان سه سطح دولت، والدین و تعلیم دهندگان، به‌طور منشجمی در آمد و سهم وجوه تخصیصی برای سیستم آموزشی میان ایالات و شهر‌ها  بر مبنای تعداد دانش آموزان ثبت نامی در سیستم بود. گسترش سیستم آموزش ابتدایی از طریق رو‌‌‌‌ش‌های متفاوتی بوقوع پیوست. این درکلاس‌های اول تا چهارم کند بود 3/6 درصد از 1994  تا 1998 و انتظار‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌رفت که حتی کند‌‌‌‌تر هم بشود. بنا بر این ما‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌توانیم انتظار داشته باشیم که بهبود کیفی سیستم نرخ‌های ثبت نام در مقاطع اولیه را کاهش‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌دهد. از این رو تحصیل دانش آموزان در کلاس پنجم از نرخ ثبت نام‌های جدید در کلاس اول افزایش بیش‌تری داشت .با این وجود.  برای کلاس‌های پنجم تا هشتم سیستم خیلی سریع توسعه یافته بود در حدود21 درصد در دوره 1994  تا 1998. 

نه تنها پوشش زیاد عموم را دورة ابتدایی نشان‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌دهد بلکه هم چنین پیشرفتهای کیفی در این سطح سبب شده تا فاصله سن ـ پایه، در یک مدت زمان کوتاهی بر طرف شود. از این رو مهمترین مأخذ نام نویسی‌ها  در دبیرستانها‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد که به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است.

علاوه بر این حقیقت که نوجوانان آموزش ابتدایی را تمام کردند، تعداد دانش آموزانی که در سنین پایین این دوره را تمام کردند.  افزایش یافت و‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌توانستند برای سطوح یاد گیری بالاتر نام نویسی کنند. علاوه بر این دو فاکتور.  پذیرة دیگری که سبب گسترش سریع سیستم آموزش دبیرستانی شد، افزایش تقاضا از طرف جوانان برای تحصیل بود و هم‌چنین به‌عنوان یک نتیجه در میان دیگر فاکتورها بازار کار رقابتی در حال افزایش.  نیز مؤثر بود.

دومین جنبه در خور توجه در سناریو آموزشی برزیل در دهةگذشته کاهش اساسی تفاوت‌های منطقه‌‌‌‌ای بود که هم متوجه دسترسی به آموزش و هم کیفیت آن بود.گسترش سیستم آموزشی در مناطق شمال و شمال شرقی خیلی بیش‌تر از متوسط ملی بود. اگرشاخص‌های کلی برای تحت پوشش قرار دادن سیستم‌های آموزش ابتدایی و دبیرستان برای دو منطقه هنوز پایین‌‌‌‌تر از متوسط ملی بود اما ارزیابی‌های قابل قبول ثبت شده در سال‌های اخیر.  روند را به‌سوی کاهش تفاوت‌ها در آینده نشان داد. مخصوصآً این مهم است تا در نظر بگیریم واقعاً چه اتفاقی در شمال شرقی افتاده است. جایی که همیشه شاخص از متوسط ملی خیلی پایین‌‌‌‌تر بود. در بین سال‌های 1994 تا    1998 سیستم آموزش ابتدایی در حدود 24درصد رشد داشت در حال‌که این شاخص در کل کشور 12درصد بود. ثبت نامی‌ها  درکلاس پنجم تا هشتم در مدارس شمال شرقی تا  34 درمقابل 21 درصد ملی افزایش یافته بود. با توجه به آموزش دبیرستان.  این نسبت 42درصد در شمال شرقی بود در حال‌که برای متوسط برزیل 41 درصد بود. ارزیابی‌های مثبت مشابهی‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌تواند درعملکرد دانش آموزان مشاهده شود، همان‌طورکه به‌وسیله سیستم ارزیابی آموزش اساسی ملی سنجیده شد  (SAEB). اگر چه هنوز کلاس‌های مطلق دانش‌آموزان در شمال شرقی کمتر از میانگین ملی می‌‌باشد اما آن‌ها در اواخر سال‌های 1995 تا 1997 بیش‌تر رشد کردند.

 سر انجام سومین جنبة برجسته.  فرآیندهای قومی و شهری سیستم آموزش ابتدایی و هم چنین کنترل رشد توسط سیستم آموزشی دبیرستان ایالت‌ها‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد.همان‌طور که قانون چار چوب و رهنمودهای آموزش ملی در سال 1996 پیش بینی کرده بود که با اصلاحیه قانونی، مسئول سازماندهی مجدد سیستم آموزشی برزیل شد.

در سال 1997 هیجده میلیون دانش آموز در مدارس مقدماتی که توسط ایالت‌ها  اداره می‌‌شد و دوازده میلیون ثبت نامی در مدارس شهری وجود داشت .در سال 1999، شانزده میلیون دانش آموز در مدارس شهری و االتی وجود دارد. افزایش کلی نرخ‌های ثبت نام در دبیرستان در دورة 1994  تا  1998.  2/41 در صد بود. اما این افزایش در مدارس ایالتی به‌تنهایی بیش از 2/50 درصد در همین دوره‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد.امروزه برزیل به‌دنبال اطمینان از ثبت نام همة بچه‌ها  و نوجوانان سن مدرسه‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد.  اما مشکلی که هنوز وجود دارد نرخ بیش از اندازه تجدیدی‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد و همچنان دانش آموزان کلاس‌های اولیه درجا‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌زنند. در سطوح آموزش ابتدایی و دبیرستان از میان 44 میلیون دانش‌آموز ثبت نام شده.هنوز در حدود 7 میلیون نفر بالای 17سال باید آموزش پایه‌‌‌‌ای را بگذرانند. بنابراین چالش اساسی برای برزیل افزایش بهبودکیفیت آموزش است تا این که از لحاظ کمی افزایش یابد پس این الزام‌آور است تا در آموزش معلمان پاداش تسریع فرآیند‌های یاد گیری، سرمایه گذاری شود تا شکاف سن ـ پایه بر طرف شود.واقعاً دولت برزیل در پنج سال گذشته چه انجام داده بود. به‌عنوان یکی از موفقیت آمیزترین برنامه برای شغل (حرفه) تدریس بود که در حدود یک سال فقط با تغییرات اساسی ایجاد شده بود. از قبیل افزایش 13درصدی حقوق معلمان در سرتاسر کشور و افزایش 50 درصدی برای معلمان شهری شمال شرقی که همة ثبت نامی‌ها  در مدارس ابتدایی این منطقه را مورد توجه قرار داد. تعداد معلمانی که حداقل آموزش لازم را برای    تدریس دریافت نکرده بودند از 300000  به 73000 نفر فقط در چند سالة اخیر کاهش یافته  بود. برنامه‌های تربیتی معلمان و آموزش حرفه‌‌‌‌ای بر منابع تکنولوژیکی از قبیل تلویزیون و دورهای آموزشی با حضور متخصصان، تکیه داشته است و بیش‌تر بوسیله وزارت آموزش ترتیب داده شده بود. یکی از این برنامه‌ها  (طرح نوردست ) برای آموزش 250000 نفر در شمال شرقی برگزار شده بود با نظر به‌برنامه تلویزیون و مدرسه، دولت مرکزی با مشارکت ایالات و شهر ها. 

در دوره 1999  تا 1998 بالغ بر 200000  معلم را آموزش داد. به‌منظور هماهنگی برنامه، دبیر خانه آموزش از راه دور وزارت آموزش، تولیدات ویدیویی خود را برای سازگاری مراجع برنامه‌های تحصیلی ملی و با مشارکت سیستم که ‌های دولتی افزایش داده است. و ایجاد سیاست دائمی که معلمان را مطمئن سازد. بدانند چطور با استفاده از تجهیزات و مدرسان و برنامه‌های پخش شدة تلویزیون مدرسه و مطالب چاپ شده در طرح آموزشی سازمان هایشان، عمل کنند. برنامه تکنولوژیکی اطلاعات ملی در آموزش که در سال1997 شروع شده بود. 

هم اکنون بالغ بر 20000 معلم را آموزش داده است که از اهداف اولیه اش فراتر رفته است.حمایت معلمان در کلاس‌هایشان با دو کار خلاق مهم تقویت شده بود تغییرات در سیاست اتخاذ شده برای متون و کتابخانه‌ها  و تعریف پارامترها و مراجع برنامه تحصیلی برای همه سطوح آموزش اولیه، آموزش محلی و آموزش نوجوانان و بزرگسالان بالغ بر 4/1 میلیون نسخه از پارامترهای برنامه تحصیلی بین معلمان در سرتاسر کشور توزیع شده بود و 30000  برای آموزش دبیرستان تنها در چند ماه آینده پخش خواهد شد. تلویزیون مدرسه سریهای کاستهای ویدیویی و نشریات را مورد پارامترها و رهنمود‌ها  در انجام وظایف توزیع کرده است.صرف نظر از کتب رایگان فراهم شده توسط وزارت آموزش.برای دانش آموزان کلاس‌های اول تا هشتم درهمة مدارس عمومی کشور به‌دولت در دو سال گذشته دو ارزیابی را در پیش گرفت. این پوشش تحصیلی را توسعه داده است تا آنجا که دورة آموزش اولیه چهار کلاس اول را محدود کرده است و کیفیت آن‌ها را از طریق فرآیندهای ارزیابی بهبود داده است. در 1999 بالغ بر 109 میلیون کتاب توزیع شده بود و علاوه بر 35 هزار مجموعه کتابهای که برای بچه‌ها  و نوجوانان در نظر گرفته شده بود. 20 هزارمجموعه برای کتابخانه‌های معلمان به‌همة مدارس فرستاده شد.اولویت آموزش معلمان در سال‌های بعدی نیز ادامه دارد. قانون چار چوب و رهنمودهای آموزشی ملی مشخص کرده است که تا سال 2007 همه مسلمانان دوره مقدماتی باید مدرک دانشگاهی داشته باشند. این یک وظیفه بزرگ‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد. البته امروزه، هنوز در حدود 600 هزار معلم مدرک دانشگاهی ندارند. در سال 1999 وزارت آموزش رهنمودهای برنامة تحصیلی را برای دوره‌های آموزشی و معلمان آماده کردو سرمایه گذاری سنگینی در دوره‌های آموزش از راه دور به‌عنوان یک وسیله تسهیلاتی برای ایالات و شهرها کرده است. درعوض کلاس‌های جبرانی برای مدارس با دانش آموزان کند و عقب مانده تشکیل شده که در این کلاس‌های خاص ازتجهیزات خاصی برای تقویت یادگیری استفاده‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شود و جنبه برجسته دیگر.اطمینان ازاین حقیقت که همه دسترسی به‌آموزش اولیه (ابتدایی) دارند استراتژی ریشه کنی بی‌سوادی بود. بر اساس آخرین بررسی‌ها  که در 1997 انجام شده بود نرخ بی‌سوادی جامعه سنی 15 سال به‌بالا از 1/20 درصد در سال 1991به 7/14درصد دراولین سال کاهش یافته بود و افراد بی‌سواد ثبت شده از 19200000 نفر به 15500000 نفر درهمین دوره کاهش یافته بود. به‌طور روشن‌‌‌‌تر این ارقام برای دولت جامعة برزیل غیر قابل قبول و چالشی بزرگ محسوب‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شود. با این وجود، سرعت کاهش نرخ بی‌سوادی در گروه‌های سنی جوان‌‌‌‌تر روند بهتری داشت که این پدیده به‌روشنی فقدان دسترسی به آموزش ابتدایی برای جامعه سنی بالای 40 سال را نشان‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌داد و به‌عنوان حقیقی دیگر.

نرخ بی‌سوادی در بین نوجوانان 19 ـ 15سال از 1/12 درصد در سال 1991 به 6 درصد در 1996 تنزل یافت و به‌طور مشابه نتایج ثبت شده برای افراد گروه سنی 24 ـ 20 نرخ بی‌سوادی از 2/12 درصد به 1/7 درصد در همین دورة زمانی کاهش یافته است و برای گروه سنی 29 ـ 25  سال روند کاهش نرخ ی‌سوادی سریع‌‌‌‌ترمشاهده شد. این حقایق نشان‌‌‌‌‌‌‌‌ میدهد که بی‌سوادی به‌طور عمده در طبقات سنی مسن‌‌‌‌تر متمرکز شده است .تمرکز منطقه‌‌‌‌ای بی‌سواد جنبه‌‌‌‌ای دیگری از این مسأله‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد که منعکس کننده نا برابری‌های اقتصادی ـ اجتماعی درون منطقه‌‌‌‌ای‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد. دردهه 1990اگر چه درهمه مناطق کشور نرخ بی‌سوادی رو به‌کاهش بود. اما این نرخ برای همه جا مشابه  نبود. با آگاهی از این مشکل، دولت برنامه هایی را برای آموزش جوانان و بزرگسالان توسعه داد تا این که فرصتهای آموزشی برای همه افرادی که دسترسی به‌سیستم آموزشی در سن مناسب نداشتند، فراهم شود. کارها متمرکز بر ریشه کنی بی‌سوادی بود از قبیل انسجام دربرنامه‌های سواد آموزی که قسمتی از مجموعه اهداف سیاست‌های در نظر گرفته شده برای افزایش فرصت آموزش ابتدایی خاص از طریق گسترش برنامه‌های آموزش حرفه‌‌‌‌ای بود. این یک تلاش بزرگ مشترک بین تمام سطح دولتی.  سازمان‌ها غیر دولتی.بازرگانان و اتحادیه‌ها  بود. به‌عنوان یک نتیجه از این مشارکت.  نرخ بیکاری به‌سرعت کاهش یافت و میانگین آموزش مدرسه‌‌‌‌ای  جامعه رو به‌افزایش گذاشت در خلال سال‌های 1990 تا 1996 میانگین سال‌های آموزش مدرسه‌‌‌‌ای برای جامعه مردان از 4/5 درصد به 7/5 درصد و برای جامعة زنان از 9/4 درصد به 6 درصد افزایش یافت. جای هیچ مشکلی نیست که بهبود در همه سطوح آموزشی  مشاهده شده برای زنان یکی از پدیده هایی که در دهه 90 در برزیل ثبت شده است و این موضوع را تأیید‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کند که دسترسی سیستم آموزشی برای همه فراهم شده است وتعبیض‌های جنسیتی از بین رفته است. با این حال نرخ افت تحصیلی بین کودکان و نوجوانان پسر، توجه دولت را جلب کرده است که اقدام به برنامه‌های حداقل در آمد و مبارزه با کار کودکان کرد. همه این کارها برای اطمینان از این موضوع است که دولت و جامعه معتقد هستند تا اطمینان حاصل کنند که همة بچه‌ها  مدرسه‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌روند. ما مطمئنیم که این گزارش گفته ما را در شروع تقویت‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کند که : ما خیلی فاصله تا آنجایی که‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌خواهیم برسیم، داریم. اما سرنوشت روشنی و عزم راسخی در انجام دادن آن داریم ما نمی توانیم در دستیابی به آرزوهایمان، ترسو باشیم. ما‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌خواهیم همه بچه‌ها  و نوجوانان برزیلی به‌مدرسه دسترسی داشته باشند و از یک کیفیت آموزشی نیز برخودار باشیم. این تنها وظیفة دولت نیست، بلکه یکی از وظایف کل جامعه‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد به‌خاطر این که این بهترین را برای مبارزه با فقر و   نا برابری‌های‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد تا جامعه‌‌‌‌ای عادل بسازیم .جایی که اتحاد و انسجام نقشی غالب دارد.  تعهدات جومتین ( Jomtien ) که در کنفرانس‌های برگزار شده مجدداً تصریح شده بود و بعد از آن  در بیانیه هامبورگ برنامه برای آینده مشخص شده بود و به‌روشنی نشان داد که برزیل چال‌‌‌‌ش‌های ارتقاء آموزش را هم از لحاظ کیفی و هم از لحاظ برابری بر طرف ساخته است. با توجه به پیشرفتهای دهة 90 ما مطمئن هستیم که کشور بی‌سوادی را ریشه کن خواهد کرد. دسترسی همگانی برای آموزش پایه‌‌‌‌ای برای همه وجود خواهد داشت. این گزارش در برگیرنده نتایج جامعی از فعالیت‌های ارزیابی مشارکتی که در خلال فواصل زمانی منظم انجام شده است که آژانس‌های دولتی مسئول (وزارت آموزش، دبیرخانه‌های آموزشی شهری و ایالتی) تعدادی از سازمان‌های غیر دولتی، کنسول آموزش ملی را شامل‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شود. پس این گزارشی است که نتایج ارزیابی دائمی و مستمر فرآیندها همگانی در توجه دولت برزیل به مسأله را در نظر گرفته ‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌گیرد. توضیح مختصری از فرآیند ارزیابی انجام شده برای آموزش برای هم ( EFA). ارزیابی این امکان را برای این گزارش در مورد برزیل بر‌‌ای  EFA بوجود آورده که دسته‌‌‌‌ای از پیگریهای سختی که دولت برزیل در سال‌های اخیر اجرا کرده بود تا نتایج کسب شده در سطوح و برنامه‌های مختلف آموزشی را بسنجد. در حقیقت فرآیند‌های ارزیابی دائمی که توسعه و منسجم شده بود.  یکی از مهمترین عناصر طرح آموزش برای همه‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌باشد که این پیش بینی مسائل را فراهم‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کند ومی‌‌تواند برای تعریف و تجدید نظر در اولویت‌های سیاست‌های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.ارزیابی آموزشی کسب شده در برزیل در دهة 1990 در اجرای اهداف کنفرانس جومتین (Jomtien)  بر حمایت قوی پیکره بین المللی متکی بوده است. مخصوصاً در یونیسف و یونسکو شرکت کرده‌‌‌اند و مطالعات و مشاوره‌های فراهم شده در هر دو برای ارائه این گزارش بسیار مفید بود.هم‌چنین این مهم است که به سازمان‌های غیر دولتی در گیر در اقدامات آموزشی توجه کنیم از قبیل   CENPEC  .  I A S    ضرورت اهمیت مجموعه‌‌‌‌ای از سازمان‌های غیر دولتی (NGO) ها  در برخورد با موضوعات آموزشی در رابطه با ایجاد مبنایی برای اولویت  بندی و به‌‌‌  عنوان نتایج مشخصی که برعهده گرفته‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شود توسعه بخش‌های اجتماعی که یکی از پدیده‌های بسیار مثبت  ثبت شده در دهه‌های گذشته برزیل است.بهبود سازمان‌های مرتبط که به اصطلاح بخش سوم نامیده‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌شود در نتیجه واکنش جامعه به اقدامات مؤثر‌‌‌‌تر سه سطح دولت مرکزی، ایالات و شهر‌ها  در بسیج اجتماعی وسیاسی بر بهبود آموزش نتیجه بخش بود. همانطور که در این گزارش آمده نشان داده شده بود یک هم افزایی از این حرکت در آمارهای ثبت شده در دهة 90 بوجود آمد بنا بر این بسیج ملی ارزیابی آموزش برای همه (EFA)  تعدادی از فعالان دولتی و غیر دولتی درگیر در این مساله محدود به‌یک زمان مشخص نبود. بحث در مورد آموزش در برزیل از اواسط دهة 80به‌طور خاص و جوی به‌طورمستمری دنبال شد. تمرکزهای بیش‌تری در کنگره ملی صورت گرفت و در این مذاکرات بیش‌تر به‌دنبال تغییر قانون آموزشی بودند. در آغاز این بسیج درپیش‌نویس قانون جدید برزیل آورده شده بود که دراکتبر 1988 اعلام شد.سپس این با بحث‌هایی در قانون چار چوب و رهنمودهای آموزش ملی دنبال شد( LED) که مشارکت گسترده‌‌‌‌ای را از طریق درگیر کردن تمام بخش‌‌های مسئول در مسائل آموزشی بوجود آورد. قانون شمارة 9394 سر انجام در دسامبر 1996 تصویب شد در سال 1990 وزارت آموزش اولین بسیج همگانی را در حول آموزش برای همه بوجود آورد که در آن سواد ملی و برنامه‌های تبعی آن ( PNAC) به‌عنوان نتایج تعهدات پذیرفته شده در جومتین(Jomtien)موردتاکید قرارگرفت.

این تلاش همگانی زمانی که آموزش ده ساله (1994 ـ 1993 ) برای همه طرح‌ها  آماده شد. توسعه یافته و از سر گرفته شد. سطوح دولتی دیگر قسمت‌های مرتبط با اقدامات آموزشی در این سال‌ها درگیر شدند. بااین وجود «PNAC»به‌طورمستمر وباثباتی ادامه نیافت به‌خاطربحران سیاسی که منجربه‌تغییر دردولت مرکزی برزیل در نیمه دوم 1992شده بود. برنامه تهعدات متقبل شده در جومتین با قدرت و شدت بیش‌تری در 1993  از سر گرفته شد. هنگامی که وزارت آموزش طرح اولیه آموزش ده ساله را ارائه کرد تا مبنای اصلی برای سیاست آموزش برای همه در برزیل شود. از طریق گروه‌های کاری به جلسات محلی و کنگره‌های منطقه‌ای، درگیر ساختن موسسات مسئول دولتی برای آموزش اساسی(وزارت آموزش، دبیر خانه‌های ایالتی و شهری ) و سازمان‌های غیر دولتی  ( NGO )درگیر در پروژه‌های آموزش این حرکت را جستجو‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌کردند. این هم‌کاری همگانی به کنفرانس ملی که از29 اگوست تا 2 دسامبر 1994 برگزار شد و در آن 1600افراد فعال در بخش آموزش از همه مناطق کشور حضور داشتند منجر شد. به علاوه به این کنفرانس دسته‌‌‌‌ای از اهداف و چار چوب سیاست آموزش برای همه را برای ارزش‌یابی موقعیت آموزشی در کشور به‌منظور ارائه پروژه‌های خلاق در امر آموزش اولیه ایجاد و توسعه داده بود این اولین طرح ملی برنامه ده ساله آموزش باری همه شناخته شد. در سال 1997  بعد از این که قانون رهنمودهای و چارچوب آموزش ملی مؤثر شناخته شد. دولت و دبیرخانه‌های ایالتی و شهری به‌همراه سازمان‌های غیر دولتی این موضوع را مناسب دیدند تا نسبت به ارزش یابی و تعریف اهداف طرح جدید اقدام بکنند. پس طرح آموزش ملی که هنوز در کنگره ملی تحت بررسی است تا به‌عنوان یک قانون در آید، بوجود آمد گزارش نتایج فرآیند ارزشیابی دائمی و مستمر بسیج همگانی را در بر‌‌‌‌‌‌‌‌می‌‌گیرد.

به‌علاوه دولت کمیته‌های ملی را متشکل از نمایندگان دبیرخانه‌های ایالات و شهر‌ها  مخصوصاً افراد مرتبط با EFA  را بوجود آورد. سرانجام هم‌چنین دولت یک سمینار ملی را در برزیلیا در 11ـ 10 ژوئن 1999 را برگزار کرد تا به‌منظور ارزیابی موقعیت کنونی که در آن اسناد و گزارشات بوسیله دولت و سازمان‌های غیردولتی ارائه و بحث شد. بنا بر این دامنه گسترده‌‌‌‌ای از فعالیت‌های ارزشیابی مشارکتی بوجود آمد که این گزارش به تمام جوانب که بوسیله یونسکو آماده و ارائه شد، احترام‌‌‌‌‌‌‌‌ می‌‌گذارد. اما برخی از موضوعات.  تعدیل و ادغام شد تا متناسب با موقعیت موجود در برزیل شود. با هدف مشابهی در ذهن، باید ویژگی‌های منحصر به‌فرد سیستم آموزشی برزیل شناسایی شد و با توجه به این در سیاست‌ها  و داده‌ها  به تسهیلات لازم تخصیص  داده شود.