سازمان های بین المللی، ابزاری در دست قدرتهای بزرگ برای توجیه سیاستهای تجاوزکارانه

به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دکترمحی الدین بهرام محمدیان، دکتر محمدیان در تحلیلی مستند و منطقی عملکردهای چند دهه اخیرِ سازمان های بین المللی را مورد انتقاد قرار داده و اضافه نموده است: سازمان ها و نهادهای بین المللی امروز بیش از آنکه در خدمت ملتها باشند ابزار دست قدرتهای بزرگ برای مشروعیت بخشیدن به سیاستهای تجاوزکارانه ی خود و وسیله ی تحمیق و ساکت نگه داشتن افکار عمومی جهانیان است.

بسم الله الرحمن الرحیم
سازمان ها و نهادهای بین المللی امروز بیش از آنکه در خدمت ملتها باشند ابزار دست قدرتهای بزرگ برای مشروعیت بخشیدن به سیاستهای تجاوزکارانه ی خود و وسیله ی تحمیق و ساکت نگه داشتن افکار عمومی جهانیان است.
در این سالهای اخیر سازمان ملل با ارائه ی سند توسعه ی پایدار معروف به سند۲۰۳۰ چه پرو پاکاندی در دنیا راه انداختند و بسیاری از سران کشورها در نشست مجمع عمومی سازمان بین الملل بر آن امضای تأیید زدند.سندی که آن را مشتمل بر هفده هدف اصلی و صد و شصت و نه هدف ویژه توصیف کردند و به تعبیر آقای بان کی‌مون، دبیر کل سازمان ملل متحد: «این دستورکار وعده هایی است که توسط رهبران کشورها به مردم سراسر جهان داده شده است. این سند دستورکاری برای مردم، پایان بخشیدن به فقر در همه اشکال آن و برای کرهٔ زمین، خانه مشترک ماست.» طرفه آنکه آقای دبیرکل تأکید برجرای این سند کرده و اهداف آن را همانند یک منشور مقدس می شمارد و سعادتمندی و خوشبختی ملتها را در گرو آن می داند و نتایج آن را جهان توسعه یافته ی بدون فقر و..... معرفی می کند. من بی آنکه در ماهیت این اهداف ونتایج آن بخواهم سخنی بگویم که پیش از این در این باره اظهار نظر شده است، فقط فهرست آن را بر اساس سند مذکور یادآور می شوم:

اهداف اصلی توسعهٔ پایدار مورد توافق ۱۹۳ کشور عبارتنداز:
1. بدون فقر: به تمام انواع فقر در هر کجا باشد پایان دهیم.
2. بدون گرسنگی: به تمام گرسنگی پایان دهیم، به امنیت غذایی و تغذیه سالم برسیم، و کشاورزی پایا را ارتقاء دهیم.
3. سلامتی مطلوب: زندگی سالم را تضمین کنیم و برای همه د ر همه سنین سطح سلامتی را بهبود بخشیم.
4. کیفیت آموزش: آموزش با کیفیت برای همه میسر و مساوی باشد و فرصتهای یادگیری برای همه در تمام طول عمر فراهم شود.
5. برابری جنسی: به برابری جنسی برسیم و تمامی دختران و زنان قدرتمندتر گردند.
6. آب سالم و بهداشت: آب تصفیه شده و سالم در دسترس همه قرار گیرد و امکانات بهداشتی برای همه فراهم باشد.
7. انرژی ارزان و تجدیدپذیر: دسترسی به منابع انرژی ارزان، مطمئن، پایا و مدرن برای همه فراهم شود.
8. کار و اقتصاد خوب: رشد اقتصادی پایا، فراگیر و با ثبات
9. زیرساخت خوب و نوآوری: ساخت زیر ساختار مقاوم، ارتقای صنعت پایا و عمومی، و ارائه نوآوری.
10. کاهش نابرابری: کاهش نابرابری در کشورها و بین آنها.
11. شهرها و جوامع پایا: شهرها و اقامتگاه‌های بشری را عمومی، امن، مقاوم و پایا سازیم.
12. استفاده امن از منابع: تضمین مصرف پایا و الگوهای مصرف.
13. اقدام دربارهٔ آب وهوا: اقدامات فوری برای مبارزه با تغییر آب و هوا و عوارض ناشی از آن.
14. اقیانوسهای پایا: حفظ و استفاده پایا از اقیانوس‌ها، دریاها و منابع دریایی برای توسعه پایا.
15. استفاده پایا از زمین: حفظ، بازیابی و بهبود استفاده پایا از اکوسیستم‌های خاکی، مدیریت پایا جنگلها، مبارزه با بیابان‌زایی، متوقف کردن یا معکوس کردن روند تخریب زمین و متوقف کردن روند از دست رفتن تنوع زیستی
16. صلح و عدالت: ارتقای جوامع صلح‌آمیز و فراگیر برای توسعه پایا، فراهم کردن دسترسی به عدالت برای همه و ساخت موسسات کارآ، قابل اعتماد برای همه و در همه سطوح.
17. همکاری‌ها در توسعه پایا: تقویت ابزارهای پیاده‌سازی و احیای همکاری‌های جهانی برای توسعه پایا.
به این اهداف مجددا نگاهی بیاندازید، با فرض اینکه در هیچکدام از این اهداف مناقشه ای نداریم ، تا چند سؤال را با هم مرور کنیم:
آقای دبیرکل!
۱-آیا جنگ تحمیلی دولت سعودی بر مردم یمن ، آنها را نه در معرض بلکه در ورطه ی فقر و قحطی و گرسنگی قرار نداده است؟! آیا سلامت و بهداشت مردم یمن بویژه کودکان در مخاطره نیافتاده است؟!
۲- آیا آوارگان مسلمان میانمار «روهینگیا» مورد تسویه ی نژادی قرار نگرفته اند؟! آیا این آوارگان به لحاظ بهداشت، سلامت، امنیت غذایی دچار مخاطره ی جدی نشده اند؟!
۳- آیا تخریب ۱۶۰۰ باب مدرسه در طول هزار روز تجاوز هوایی رژیم سعودی تهدید دستیابی به آموزش نیست تا چه برسد به تلاش در جهت ارتقاء کیفیت آموزش ؟!!
۴- آیا پشتیبانی، تجهیز و فروش تسلیحات نظامی به کشورهای متجاوزی مانند رژیم صهیونیستی، دولت کودک کش سعودی، دولت ضد مردمی بحرین و امثال اینها در جهت توسعه ی صلح و عدالت است و یا تخریب آن؟!!
۵- حمایت از گروه های تروریستی مانند داعش، النصرة، منافقین وبوکو حرام و ده ها گروه شبه نظامی در نقاط مختلف دنیا تضمین صلح و عدالت است و یا تخریب آن؟!
۶-آیا افزایش سطح کشت خشخاش در مناطق اشغالی امریکا مانند افغانستان، توسعه ی کشاورزی و ایجاد امنیت غذایی است و یا تخریب زمین های زیر کشت است؟!
باید از آقای دبیرکل سازمان ملل پرسید: در قبال این همه تجاوز و تعدی، تخریب و کشتار، مؤسسات وابسته به سازمان ملل مثل: یونسکو، یونیسف، کمیسیون حقوق بشر، کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان،فائو، سازمان بهداشت جهانی چه اقدامی را انجام داده اند؟!!!
اندکی تأمل در پاسخ این پرسشها نشان می دهد که این نهادهای بین المللی اگر ابزار دست قدرت ها برای اعمالِ اراده ی آنها هم نباشد حداقل فایده ای هم برای صلح و عدالت و مقابله با تجاوز قدرتها ندارد!

امتیازی داده نشده

ارسال نظر

Image CAPTCHA